Unha misiva publicada o 14 de marzo de 2026 en La Región atribúe aos electores que apoiaron ao alcalde o empeoramento dos servizos e da situación económica de Ourense. O autor, veciño do barrio do Couto, reclama responsabilidade polos resultados electorais e vincula a súa orixe a unha decisión cidadá que, ao seu xuízo, levou o municipio ao borde do colapso. A carta denuncia obras interminables, rúas levantadas e unhas arcas municipais debilitadas, e apunta directamente ao entorno do rexedor como causa do problema.
No texto, o asinante reprocha a quen votaron ao actual alcalde por motivacións diversas —resentimento cara a outros partidos ou mera diversión ante as súas ocurrencias— e sostén que eses sufragios tiveron consecuencias tangibles para a vida cotiá da cidade. O texto apóiase na idea de que a democracia permite comprobar, coas urnas, as responsabilidades políticas e advirte de que en Ourense esas responsabilidades non se asumiron. Entre as manifestacións que recolle a misiva aparecen referencias á xestión municipal e ás dificultades cotiás dos veciños.
O autor, identificado como Rubén Garrido Rivero, relata dende o barrio do Couto o impacto directo dos traballos na avenida de Portugal: problemas de circulación, menor afluencia aos comercios e un prexuízo económico que atribúe ás obras e á planificación municipal. A carta describe a situación como unha experiencia persoal e colectiva, e subliña a frustración de moitos comerciantes e residentes que ven alterada a súa actividade habitual. O relato serve como exemplo local dun malestar máis amplo que, segundo o remitente, se estende pola cidade.
A misiva non se limita a expoñer o malestar: insta aos votantes a reflexionar sobre o seu papel na configuración do goberno local. O autor propón, cun ton de reproche irónico, medidas simbólicas para visibilizar aos seguidores do alcalde e provocar unha reacción pública que obrigue á reflexión. Aínda que parte do texto recorre ao humor negro, o fondo é unha petición explícita de responsabilidade cívica: reclamar que as decisións nas urnas se tomen con seriedade e non como un xesto de protesta ou entretemento.
A carta inclúe ademais unha alusión a Winston Churchill, citando a idea de que a democracia, con todos os seus defectos, segue sendo o menos malo dos sistemas e serve para comprobar as consecuencias das opcións electorais. Con ese marco, o autor plantexa que a actual coyuntura municipal é o resultado directo da decisión colectiva e reclama que os responsables —votantes e gobernantes— asuman as consecuencias. É unha lectura que busca trasladar a discusión desde o anecdótico ao estrutural.
No seu texto tamén se menciona a presenza do alcalde en tribunais, apuntando que pasa máis tempo no Palacio de Justicia que no Concello; esa afirmación aparece como acusación moral mais preséntase como a percepción que circula entre sectores da cidade. O autor non achega na carta documentación xudicial, senón que utiliza esa imaxe para criticar a xestión e a priorización de responsabilidades. A alusión contribúe á carga crítica da misiva cara ao aparello municipal.
Para reforzar o seu argumento, o remitente recorre ao pensamento do escritor e investigador británico David Yallop, a quen atribúe a idea de que a eficacia dun manipulador depende do grao de descoñecemento ou pasividade dos seus seguidores. Empregando esa referencia, a carta sitúa a responsabilidade nun terreo de educación cívica e memoria colectiva, e pretende que a reflexión pública se converta nun exercicio de autocrítica entre quen sosteñen ao actual equipo de goberno.
A publicación desta carta engade unha voz máis ao debate sobre a xestión municipal en Ourense e as consecuencias das últimas decisións electorais. O texto non recolle unha réplica do alcalde nin do seu equipo, e limítase a convocar á reflexión cidadá como remedio ante o que define como un deterioro palpable nos servizos e na economía local. Sexa como queixa íntima ou como chamada pública, a misiva pon de relevo que, para algúns veciños, a factura da política estase a pagar xa na vida diaria.
