Un equipo da Universidade de La Laguna (ULL) descubriu en Tenerife un xacemento único onde unha erupción volcánica de hai 312.000 anos deixou impresos talos de cardón en posición de vida. O achado, asinado por nove investigadoras e publicado na revista Review of Palaeobotany and Palynology, revela moldes con estruturas morfolóxicas e celulares practicamente intactas.

## Un fenómeno estraño: a "erupción fría"

As investigadoras describen unha erupción no antigo edificio das Cañadas do Teide cuxo material piroclástico interactuou con auga mentres descendía. Ese arrefriamento parcial das cinzas permitiu que as plantas quedasen recubertas sen queimarse por completo.

CONTENIDO PATROCINADO

Salado Golf & Beach Resort

Descubre la oportunidad de inversión más exclusiva del Caribe. Villas de lujo con retorno garantizado del 12% anual en Punta Cana.

Conoce más →

O proceso, pouco habitual en vulcanoloxía, produciu unha especie de molde petrificado que conserva detalles finos de tecido vexetal. Entre eles están estomas, estruturas celulares e restos florais.

A comunidade científica sinala que este tipo de fosilización é unha rareza a escala mundial. En palabras de Carolina Castillo, paleontóloga da ULL e unha das asinantes, o grao de conservación supera o esperado para depósitos piroclásticos.

## O protagonista: o cardón de hai 312.000 anos

Os moldes corresponden a talos dun cardón do xénero Euphorbia, antecesor dos cardóns actuais das illas. Trátase dunha planta suculenta adaptada á seca, con tecidos destinados ao almacenamento de auga.

Os exemplares fósiles aparecen ergueitos, é dicir, en posición de vida, o que facilita a interpretación da contorna e das condicións que había no momento da erupción.

Xénero: Euphorbia (cardóns)

Idade: 312.000 anos (Pleistoceno)

Localización: entre Guía de Isora e Güímar, sur de Tenerife; restos tamén documentados preto de Candelaria

## Equipo e metodoloxía

O equipo está composto por paleontólogas, botánicas e vulcanólogas da ULL. As autoras combinaron traballo de campo, microscopía e análise sedimentolóxica para interpretar a xénese do xacemento.

O artigo detalla como pequenos piroclastos, ao mesturarse con auga procedente dun lago no cráter ou de precipitacións, perderon temperatura e se compactaron arredor da vexetación. Ese recubrimento actuou como unha isca que mantivo a morfoloxía e a estrutura celular.

As investigadoras subliñan a importancia do achado para reconstruír paisaxes e climas do Pleistoceno insular. Ademais, ofrecen claves sobre a interacción entre procesos volcánicos e ecosistemas endémicos.

## Relevancia e perspectivas

Este tipo de preservación abre novas vías para estudar a flora fósil de Canarias cun nivel de detalle inédito. Permite comparar trazos anatómicos con especies actuais e seguir a evolución de adaptacións suculentas.

Os resultados tamén chaman a atención sobre a variabilidade de fenómenos eruptivos. Non todas as erupcións arrasan de xeito irreversible; baixo circunstancias concretas poden converterse en axentes de conservación paleobiolóxica.

O equipo da ULL planea novas prospeccións en sectores do sur de Tenerife e análises complementarias para datacións máis precisas e reconstrucións paleoambientais.

En conxunto, o descubrimento achega unha peza singular ao crebacabezas da historia natural de Canarias e subliña a capacidade dos volcáns non só para destruír, senón tamén para preservar a vida en formas insospeitadas.

[CATEGORÍA: sociedade]