Vigo viviu este sábado unha das protestas máis multitudinarias pola vivenda dos últimos anos: arredor de entre 700 e 800 persoas, segundo os organizadores, percorreron o centro da cidade reclamando o «dereito a teito» e a posta en marcha de medidas «inmediatas» para frear o que cualificaron como unha situación de emerxencia habitacional. A mobilización partiu ás 18:00 horas da Praza de España, pasou polo cruce da Gran Vía con Urzáiz —momento no que se alzaron as chaves como símbolo— e rematou diante da Delegación da Xunta en Vigo.
A protesta e as súas reclamacións principais
Convocada por Alianza pola Vivenda en Vigo, plataforma que agrupa máis dunha ducia de colectivos sociais e políticos, a marcha reuniu bloque do Sindicato de Inquilinas de Vigo, o Foro Socioeducativo As Ninguéns e a Plataforma Galega Vivenda Xa!, entre outros. Durante o traxecto escoitáronse consignas en galego que deixaron claro o ton: «A casa, o teito, para todas un dereito», «Co prezo do aluguer non chego a fin de mes» e «O seu beneficio é a nosa ruína». Non é a primeira vez que a mobilización cidadá utiliza as chaves como emblema; o seu tintinear soou desta vez xunto á confluencia da Gran Vía e Urzáiz cando un dos voceiros pediu que se alzasen como protesta contra a especulación.
O manifesto lido ao final da marcha foi contundente: denunciou que o acceso á vivenda deixou de ser un dereito para converterse nun privilexio vinculado ao poder adquisitivo, e enumerou cinco medidas «inmediatas» para atallar a crise. Entre elas, a declaración de Vigo como zona de mercado residencial tensionado —unha figura que permitiría, segundo os convocantes, un maior control sobre os prezos—; a ampliación do parque público de vivenda a partir do existente; a moratoria e limitación por barrios das licenzas de vivendas de uso turístico; a realización dun censo exhaustivo de persoas sen fogar; e o incremento de prazas en residencias para estudantes.
«O acceso a unha vivenda digna deixou de ser un dereito para converterse nun privilexio reservado a quen o pode pagar, froito da especulación, os prezos disparados, a escaseza de oferta e unha resposta institucional insuficiente»
Juan Medela, voceiro da Alianza, volveu sacar á luz unha cifra que vén repetíndose nas últimas semanas: a renda media dos alugueres en Vigo supera xa os 700 euros e continúa en ascenso. Fronte a ese dato, acusou ás administracións de aplicar receitas parciais —iniciativas piloto ou medidas de alcance limitado— que non darán resposta á profundidade do problema.
Antecedentes e contexto urbano en Vigo
Cómpre lembrar que Vigo, como cidade portuaria e industrial cunha universidade que atrae a miles de estudantes, acumula tensións engadidas ás dinámicas de mercado. O crecemento do turismo de curta estancia nalgunhas zonas do centro e a conversión de vivendas en apartamentos turísticos comprimiron a oferta destinada aos residentes, segundo denuncian colectivos locais. Ademais, a demanda crecente por parte de traballadores con salarios medios axustados e de estudantes acabou por elevar os prezos en barrios próximos ao casco histórico e ás grandes vías de comunicación.
O concello e a Xunta lanzaron nos últimos anos distintos programas de axuda ao aluguer e algunha promoción de vivenda pública, pero para moitos veciños eses esforzos resultan insuficientes fronte á velocidade da suba. En Vigo hai ademais particularidades xeográficas e de planeamento: a escaseza de solo en determinadas zonas e a rehabilitación de edificios antigos dinamizaron os prezos en franxas concretas, mentres que barrios periféricos manteñen outra realidade
