A columnista Pilar Cernuda cuestionou a decisión do PSOE de enviar ao expresidente José Luis Rodríguez Zapatero a facer campaña en Castilla y León ás vísperas dos comicios autonómicos, nunha columna publicada o 13 de marzo de 2026 en La Región. Na súa crónica, Cernuda sostén que a presenza de Zapatero na campaña é chamativa polas controversias que, ao seu xuízo, rodean o exmandatario e polo risco político que iso entraña. A crítica conecta a elección do orador coa estratexia do Goberno para intentar socavar a hegemonía do PP na comunidade. A columnista plantea dúbidas sobre se esa decisión responde a unha falta de confianza no candidato local.
Cernuda enumera no seu artigo unha serie de sombras mediáticas e políticas que, segundo ela, afectan á imaxe do expresidente: investigacións e denuncias que situaron o seu nome no foco de presuntas irregularidades, así como vínculos con dirixentes e empresarios de Venezuela que espertan recelos. A columnista tamén alude á actividade profesional recente do exxefe do Executivo, sinalando a relación da súa familia con empresas de comunicación contratadas por sectores afíns ao chavismo. Todos estes elementos, sostén, converten a figura de Zapatero nun argumento polémico para pedir o voto.
Ademais, Cernuda remarca a suposta intervención de Zapatero como mediador en asuntos empresariais con compañías tecnolóxicas chinesas que, ao seu xuízo, xeraron alarma en Bruselas por cuestións de seguridade e espionaxe. A columna apunta así mesmo a un incremento patrimonial do exmandatario que, segundo a articulista, non está suficientemente explicado, e sinala que todo iso pon en dúbida a idoneidade da súa imaxe como protagonista dunha campaña rexional. É importante sinalar que estas son as afirmacións recollidas pola columnista e non conclusións xudiciais por si mesmas.
Desde a dirección do PSOE, segundo a lectura que fai Cernuda, optouse pola carta da raíz leonesa de Zapatero como un activo electoral que podería conectar co electorado da comunidade. A columnista interpreta esa decisión como un síntoma de preocupación pola proxección do candidato socialista na rexión e cre que expresa unha falta de confianza na forza do candidato local. O nome do aspirante polo PSOE en Castilla y León, Carlos Martínez, figura na columna como exemplo dun político con percorrido municipal —reelexido varias veces alcalde de Soria— ao que, non obstante, se lle tería preferido sumar a notoriedade do expresidente.
A crónica tamén sitúa a discusión dentro dunha división interna máis ampla do partido entre os que gardan unha fidelidade férrea ás siglas e á historia do PSOE e os que respaldan o rumbo imposto pola dirección de Pedro Sánchez. A columnista reclama que a adaptación aos tempos novos non debe levar apareada a renuncia a principios éticos básicos: respecto, igualdade e a defensa de que o cargo público non se utilice para obter vantaxes persoais. Esa apelación moral é o fío condutor do seu reproche cara á estratexia electoral.
No análise de Cernuda, a aposta por Zapatero responde á percepción de que en Castilla y León se xoga moito para o proxecto político do presidente e do seu partido, que procuran recortar a vantaxe do PP nunha comunidade onde a dereita gobernou durante décadas. A columna suxire que, precisamente pola importancia do resultado, a presenza dun exxefe do Goberno con polémicas sobre a súa biografía pública pode ser unha arma de dobre fío: atraer votos polo seu estatus e, á vez, espertar resistencia entre electores sensibles ás cuestións de ética pública.
O artigo pon en contexto a figura de Zapatero como exxefe do Executivo entre 2004 e 2011 e lembra que o seu perfil continúa xerando reaccións encontradas no espazo político e mediático. Subliña, así mesmo, a traxectoria de Martínez no ámbito local como un referente electoral tradicionalmente fiable para o PSOE en Soria, o que xera interrogantes sobre a necesidade real de reforzar a súa campaña con figuras de maior relevo nacional. A tensión entre prudencia local e espectáculo nacional aparece como unha clave de interpretación do movemento.
A columna conclúe coa advertencia de que son os votantes os que, en última instancia, decidirán se a táctica de traer a Zapatero foi un acerto ou un erro. Non inclúe respostas oficiais do PSOE nin do propio Zapatero ás críticas expostas, e deixa aberta a pregunta sobre ata que punto a prioridade electoral xustifica o uso de voces polémicas en campaña. No mapa da política rexional, a xogada reflicte a fricción entre cálculo electoral e percepción pública da integridade dos actores implicados.
