Unha veciña da parroquia de Está, no concello pontevedrés de Tomiño, resultou gravemente ferida este mércores ao ser atacada por un grupo de, polo menos, unha decena de cans. O suceso obrigou á mobilización da Policía Local, a Guardia Civil e servizos sanitarios; a muller foi estabilizada e trasladada ao Hospital Álvaro Cunqueiro de Vigo, onde recibiu asistencia antes de recibir a alta e regresar ao seu domicilio, xa fóra de perigo.
O ataque e a intervención dos servizos
Segundo o parte remitido pola Policía Local de Tomiño, a vítima quedou semiinconsciente tras as mordeduras e foi socorrida por un veciño, o primeiro en chegar ao lugar, que conseguiu apartar os animais e evitar que o ataque fose aínda máis grave. Foron precisamente eses primeiros minutos os que, segundo os testemuños recollidos na localidade, marcaron a diferenza entre un episodio tráxico e un con final menos dramático.
Ao punto acudiron efectivos municipais e gardas civís, ademais dunha ambulancia que levou á muller ao hospital vigués para valorar as feridas e administrar tratamento. O servizo de lacería do Concello presentouse tamén na zona e conseguiu capturar á maioría dos cans implicados. Non obstante, as labores de identificación do propietario ou propietaria víronse complicadas porque, segundo as mesmas fontes, os animais carecían de identificación electrónica e non había rastro administrativo que permita localizar ao seu responsable con rapidez.
O suceso activou o protocolo habitual nestes casos: atención sanitaria urxente, intervención policial para asegurar a escena e custodia dos animais por parte do servizo municipal competente. Á espera de que se concreten os detalles da investigación, desde o Concello explican que os cans foron trasladados a instalacións habilitadas para o seu control e evalúase o seu comportamento e estado sanitario.
Un problema con raíces locais e lexislativas
Os episodios de agresión por grupos de cans soltos non son novos na Galicia rural. En comarcas como o Baixo Miño, con núcleos diseminados e vieiros veciñais estreitos, a convivencia entre humanos e animais esixe un control efectivo que, ás veces, choca coa realidade do campo: rabaños, cans de caza e animais de compañía que circulan sen identificación. A obriga legal do microchip e do rexistro existe, pero o seu cumprimento é desigual e a trazabilidade complícase cando o animal non leva identificación ou cambia de mans sen notificalo ao rexistro correspondente.
Para moitos veciños do municipio, este episodio volve avivar un debate máis amplo sobre a xestión da fauna urbana e periurbana: investimentos en servizos de recollida e aloxamentos temporais, campañas de concienciación sobre a tenencia responsable e sancións efectivas para propietarios negligentes. En Tomiño, como noutros concellos galegos, as limitacións orzamentarias e a dispersión xeográfica fan que a prevención e a resposta inmediata dependan en gran medida da coordinación entre a administración local e as forzas de seguridade.
Tamén entra en xogo a dimensión sanitaria. Aínda que España leva décadas libre da raiva en animais domésticos, a importancia da profilaxe tras mordeduras, a administración de antibióticos e, nalgúns casos concretos, a revisión por posible tétano son aspectos que obrigan a un seguimento clínico. No caso ocorrido en Tomiño, os sanitarios valoraron as feridas e o estado xeral antes de dar a alta hospitalaria á muller afectada.
Repercusións locais e próximos pasos na investigación
Tras o episodio, que «xerou gran preocupación na comunidade», veciños e responsables municipais reclamaron rapidez na investigación para localizar ao propietario ou propie
