José Antonio Kast asumiu a Presidencia de Chile o 12 de marzo de 2026 no Palacio de La Moneda e anunciou a creación dun «Goberno de emerxencia» con medidas inmediatas de austeridade, endurecemento do control migratorio, unha política de man dura contra a delincuencia e unha auditoría xeral das contas públicas para detectar irregularidades. A cerimonia de xuramento, seguida por un acto desde o balcón principal, serviu para explicar as primeiras liñas da súa xestión e xustificar cambios que, segundo el, buscan restabelecer a orde e a confianza nas institucións. O novo Executivo asinou varios decretos desde o primeiro día, centrados na fiscalización dos recursos do Estado e na migración irregular. Kast asegurou que estas decisións responden ao «caos» que, ao seu xuízo, deixou a administración anterior.

Durante o seu discurso inaugural, o presidente reclamou respecto cara ao seu antecesor e pediu apoio para o seu proxecto, aínda que a multitude na praza exterior tamén lanzou consignas contra o expresidente. O mandatario defendeu a súa proposta como unha resposta á inseguridade e ao deterioro das finanzas públicas e prometeu actuacións concretas no canto de palabras. A posta en escena marcou o ton dun Goberno que anticipa man firme en seguridade e maior control da Administración. Kast insistiu en que a loita contra a corrupción será unha prioridade e que os seus ministros deberán render contas claras.

Nas primeiras horas da súa xestión o novo Executivo ordenou unha «auditoría total» das contas do Estado co obxectivo de localizar posibles irregularidades e transparentar as finanzas públicas. Ademais desa fiscalización, asinou medidas para reforzar a persecución da migración irregular e atender denuncias de corrupción, segundo comunicaron fontes oficiais. O presidente reuniuse co seu equipo ministerial e colaboradores para coordinar a entrada en vigor dos decretos. A mensaxe desde La Moneda foi a dun Goberno que pretende actuar con rapidez e determinación.

CONTENIDO PATROCINADO

Salado Golf & Beach Resort

Descubre la oportunidad de inversión más exclusiva del Caribe. Villas de lujo con retorno garantizado del 12% anual en Punta Cana.

Conoce más →

Kast anunciara antes de asumir un obxectivo concreto de aforro: recortar o gasto público nun 3% para obter un aforro cercano aos 6.000 millones de dólares nos primeiros dezaoito meses. Na súa alocución non empregou a palabra «axuste», pero si deixou claro que se introducirán recortes e medidas de contención do gasto para sanear as contas. O Goberno defende que esas medidas son necesarias ante o que considera un debilitamento das finanzas públicas herdadas da anterior administración. A precisión nas cifras busca captar apoio cidadán sobre a base da disciplina fiscal.

A política de seguridade ocupou unha parte central do discurso: Kast vinculou a delincuencia e a presenza irregular en barrios coa perda de tranquilidade de moitas comunidades e prometeu accións contundentes contra quen «tomaron» as poboacións, en palabras súas. Ademais, estableceu unha relación directa entre a inseguridade e a migración irregular, ao sinalar que parte dos problemas proceden de quen ingresan vulnerando fronteiras para delinquir ou explotar a outras persoas. Desde o seu entorno insistiuse en que as medidas combinarán control fronteirizo, deportacións en casos concretos e maior presenza policial en zonas conflictivas.

A chegada de Kast a La Moneda supón, en opinión de analistas e dirixentes políticos, un xiro claro cara a políticas conservadoras inéditas nas últimas décadas en Chile. O presidente, que chegou tras liderar o Partido Republicano e renunciar despois para presentarse como representante de «todos los chilenos», mostrou a súa vontade de distanciarse de prácticas que, segundo el, alimentaron a desconfianza cidadá. O seu discurso subliñou a necesidade de funcionarios transparentes e de sancións efectivas contra a corrupción, unha lectura que pretende recuperar confianza institucional.

A reacción na praza e no espazo político foi mixta: mentres os seus seguidores vitoreaban e apoiaban a promesa de man dura, sectores da oposición expresaron recelo ante o ton e a velocidade das primeiras medidas. O presidente pediu respecto polas institucións e polo seu antecesor, pero a tensión pública palpouse nos berros e nos xestos dalgúns asistentes. Expertos consultados por distintos medios advirten de que a combinación de austeridade económica e políticas de seguridade pode abrir frontes de disputa social se non se acompaña de diálogo e garantías institucionais.

O primeiro paquete de decretos centra a atención en como se aplicarán as auditorías e que alcance terán as medidas migratorias, aspectos que determinarán a viabilidade política e legal da nova administración. Nos próximos días, o Goberno deberá detallar os mecanismos da auditoría e os procedementos para as expulsións ou regularizacións, así como o impacto real do recorte orzamentario. A execución destas medidas seguirase con atención polos mercados, a sociedade civil e a comunidade internacional.

En termos xerais, o Goberno que hoxe se estreou busca amosar eficiencia e severidade como selo distintivo, pero afronta o desafío de combinar esa firmeza coa preservación de garantías democráticas e a estabilidade social. Queda por ver se as promesas de transparencia e de combate á delincuencia se traducen en reformas sostibles ou se, pola contra, dinamitarán consensos necesarios nun país marcado pola polarización política.