A aposta pola mobilidade: investimento público nas estacións do futuro

O reto de modernizar os puntos de atención ferroviarios

A Coruña atópase inmersa nunha transformación da súa infraestrutura de transporte, e a próxima apertura da estación intermodal confírmao. Entre as novidades previstas, a asignación dun orzamento público de medio millón de euros para as futuras oficinas de Renfe representa un paso máis cara á mellora da experiencia das persoas viaxeiras e a integración modal. Pero, que implica realmente este investimento para a cidadanía e o modelo de mobilidade urbana?

Oficinas adaptadas ao século XXI: máis ca billeteiras

As oficinas das compañías ferroviarias deixaron de ser simples puntos de venda de billetes. Hoxe, estes espazos aspiran a converterse en nós de información e atención que acompañan a dixitalización do transporte, pero tamén garanten a accesibilidade e a atención presencial. A través da dotación financeira anunciada, preténdese renovar tanto os servizos como a imaxe das estacións, adaptándoas ás crecientes esixencias de comodidade, eficiencia e sustentabilidade.

No caso da intermodal coruñesa, o investimento responde non só á demanda de máis postos de atención e sistemas automáticos, senón tamén á necesidade de ofrecer servizos adaptados a persoas con mobilidade reducida e á crecente variedade de perfís de usuarios. Todo isto no contexto dunha estación que aspira a ser a porta de entrada a unha cidade conectada.

Por que investir en espazos físicos na era dixital?

Resulta paradoxal que, en plena expansión da venda en liña e das aplicacións móbiles, as operadoras sigan apostando pola modernización das súas oficinas físicas. Porén, a realidade é que unha parte significativa das persoas viaxeiras —especialmente persoas maiores, visitantes estranxeiros ou usuarios con necesidades específicas— segue recorrendo á atención personalizada.

O equilibrio entre a automatización e a proximidade humana segue a ser clave para evitar a exclusión dixital e garantir unha mobilidade verdadeiramente universal.

Por outra banda, a presenza de persoal especializado nas estacións permite resolver incidencias, asesorar sobre conexións e facilitar información turística, funcións que dificilmente poden ser substituídas na súa totalidade por terminais automáticas.

O modelo intermodal: integración como motor de desenvolvemento urbano

A intermodalidade converteuse nun dos conceptos estrela da mobilidade contemporánea. Integrar ferrocarril, autobuses urbanos e interurbanos, taxis, bicicletas e outros servizos nun só espazo non só facilita os desprazamentos, senón que tamén transforma a contorna urbana. O investimento en infraestruturas e servizos asociados, como as novas oficinas de Renfe, é parte dunha estratexia máis ampla que busca reducir a dependencia do coche privado, mellorar o acceso ao centro das cidades e revitalizar barrios enteiros a través do transporte público.

Outras cidades galegas e do resto de España seguiron este camiño, con resultados desiguais: mentres nalgúns casos a intermodalidade impulsou a rexeneración urbana e a actividade económica, noutros a falta de coordinación ou a escaseza de servizos limitou o impacto das obras. A clave está en non limitarse á arquitectura, senón en apostar por unha oferta de servizos capaz de responder ás verdadeiras necesidades da poboación.

Investimento público e retorno social: a ecuación imprescindible

Todo investimento con fondos públicos debe ser avaliado non só polo seu custo inicial, senón tamén polo retorno social e económico que xera. Neste sentido, a aposta pola modernización das oficinas ferroviarias pode contribuír a dinamizar o transporte colectivo, xerar emprego e mellorar a imaxe da cidade ante visitantes e residentes. Porén.
<