O aforro privado segue a medrar mentres o crédito avanza a paso moito máis lento
Os fogares de Galicia volveron engrosar os seus depósitos en 2025, con unha aportación neta que rolda os 4.200 millóns de euros só no último exercicio. O dato súmase a un proceso acumulado desde o estalido da pandemia que eleva o volume de aforro en contas e depósitos en aproximadamente 21.600 millóns, un incremento que transformou o mapa financeiro rexional e plantexa retos de primeira orde para a economía autonómica.
Se se atende á composición do balance, os depósitos achéganse xa á barreira dos 90.000 millóns de euros, unha cifra que arroxa dúas verdades simultáneas: por unha banda, que a capacidade de acumulación dos fogares galegos se mantén robusta; por outra, que boa parte dese capital permanece inmobilizado en instrumentos de moi baixa mobilización económica.
O fluxo de aforro que se xerou no primeiro ano da pandemia —cando as restricións e a incerteza dispararon a propensión a deter renda— supuxo un salto extraordinario que moitos lembran como un episodio único na memoria recente. Aquel período deixou un colchón próximo aos 6.200 millóns en termos adicionais que, sumados ao movemento posterior, explican en gran medida a cifra global actual.
Máis hucha, menos consumo e unha oportunidade para a inversión produtiva
O fenómeno ten varias lecturas. Desde a óptica do fogar, manter unha elevada taxa de aforro responde á prudencia ante a volatilidade económica, ao encarecemento da vida cotiá e á preocupación pola sustentabilidade das rendas. Desde a óptica macro, con todo, implica unha perda de dinamismo do consumo que frea a recuperación plena de sectores dependentes do gasto doméstico.
Os bancos rexionais e as entidades con presenza en Galicia atopan, por tanto, un excedente de liquidez importante. Esa dispoñibilidade pode entenderse como un activo para a economía se se canaliza cara ao crédito a familias e empresas, pero aquí xorde outra constación: o saldo dos créditos pouco medrou en proporción. En 2025 o saldo da financiación a particulares e empresas aumentou en arredor de 1.340 millóns, unha cifra positiva, aínda que moito menor se se compara co torrente de depósitos.
A desconexión entre aforro e crédito pon sobre a mesa unha pregunta central: como transformar ese aforro cauteloso en investimento que impulse a actividade produtiva e a creación de emprego en Galicia. A transición esixe incentivos para o aforro a longo prazo e para a canalización cara a proxectos empresariais, desde pemes locais ata iniciativas vinculadas á transición ecolóxica e á dixitalización.
Presión sobre a rendabilidade e o papel da política financeira
O gran volume de depósitos tamén afecta á rendabilidade do sector financeiro na comunidade. Nun contexto de cambios na política monetaria e na estrutura de tipos, a xestión desa liquidez obriga ás entidades a buscar fórmulas para ofrecer retornos razoables sen comprometer a seguridade, e ao mesmo tempo a diversificar os canais de financiamento cara á economía real.
A administración pública e os reguladores afrontan, igualmente, decisións sobre como fomentar instrumentos que orienten o aforro cara a obxectivos estratéxicos. Medidas fiscais, produtos financeiros orientados á inversión rexional e programas de apoio ao crédito a empresas poden axudar a reducir a fenda entre depósitos estancados e financiamento produtivo.
O factor demográfico e cultural
Hai factores estruturais que explican en parte a persistencia do aforro elevado en Galicia. A composición demográfica, con maior peso de colectivos en idades nas que a prudencia financeira é máis habitual, e unha cultura tradicional de aforro teñen un papel relevante. Ademais, a
