A protesta indefinida dos médicos de centros de saúde e Puntos de Atención Continuada (PAC) de Vigo xa cumpre a súa cuarta semana, con gardas simbólicas e concentración permanente no novo centro da rúa Lalín, coñecido como Olimpia Valencia. Segundo datos do Servizo Galego de Saúde (Sergas), o seguimento na Área Sanitaria de Vigo rolda o 7%, mentres que a folga suma miles de consultas suspendidas en toda Galicia.
Movilización, peche e diálogo paralizado
Esta mañá varias decenas de médicos mantiveron o peche no centro da rúa Lalín, a medida máis visible dun movemento que os propios profesionais describen como «médico» e non adscrito en exclusiva a un sindicato. A convocatoria do paro promovéa o sindicato O’Mega, que foi citado pola Consellería de Sanidade coincidindo coa concentración. Aun así, os facultativos decidiron prolongar a estada no centro ante o que cualifican de actitude inamovible do departamento sanitario.
A tensión medra porque, segundo os médicos, a reunión mantida recentemente pola Consellería con representantes sindicais non tivo avances suficientes. Por iso, ademais da folga indefinida, anunciáronse paros parciais de tres días: o 26 de marzo, o 9 de abril e o 23 de abril, que afectarán a todas as categorías de Atención Primaria. A decisión pretende forzar unha negociación que, ao xuízo dos facultativos, está estancada.
En paralelo, outras medidas de presión multiplicáronse no sistema sanitario vigués. No Complexo Hospitalario Universitario de Vigo (CHUVI) os anestesistas e parte das especialidades manteñen a renuncia a realizar as horas extra da tarde —as chamadas ‘peonadas’— desde o pasado 9 de marzo, o que deixou encallada a actividade programada non urxente e tensionou aínda máis as listas de espera.
Tres demandas claras e unha pregunta sen resposta
Os médicos estableceron tres reclamacións que consideran irrenunciables: axendas de 30 pacientes ao día para médicos de familia, 20 para pediatras e a medición real da demanda nos PACs, acompañada dun axuste de plantilla que impida que os profesionais asuman «un número infinito» de consultas. Estas cifras, sosteñen, procuran asegurar tempo clínico suficiente para cada consulta e evitar a sobrecarga crónica que padece a Atención Primaria galega.
O principal escollo xira en torno a que pasaría coas consultas urxentes que chegan unha vez superados eses limiares de 30 ou 20 pacientes. «¿Derivamos todo ao hospital polas mañás?», preguntan os médicos. A proposta que poñen sobre a mesa pasa por abrir os PACs en horario matinal, dotalos de persoal e remunerar de forma voluntaria as coberturas que se presten fóra da xornada habitual. Tamén insisten en políticas concretas para reter profesionais e paliar a «fuga» de médicos que, en ambientes rurais e periurbanos de Galicia, xa é unha realidade dolorosa.
«Queremos tempo para atender aos nosos pacientes e temos que velar pola nosa saúde mental»,
dixo na concentración a doutora Susana Vázquez Hermida, quen foi voz habitual nas mobilizacións. A frase resume un malestar acumulado que non só fala de números, senón de condicións laborais e dunha Atención Primaria que en moitos concellos foi quedando sen músculo operativo.
O impacto nos pacientes e a presión sobre a xestión sanitaria
As cifras comezan a falar por si sós. Desde o inicio da folga e ata o peche do mércores pasado rexistráronse en Galicia 59.632 consultas suspendidas en centros de saúde; delas, 26.586 correspondían á Área de Vigo, o que
