Nas últimas semanas, as conversas sobre información e desinformación volveron a colapsar os corredores das redaccións e dos quioscos en Galicia. Mentres as redes multiplican imaxes manipuladas e mensaxes virais sen comprobación, a prensa en papel resúrxe na discusión como un refuxio que ofrece veracidade, contexto e un ritmo distinto ao da “bulosfera”. Non é unha defensa romántica do pasado: datos recentes apuntan a que preto do 90% dos lectores en España segue a preferir o formato físico, e en cidades como Vigo e A Coruña os quioscos recuperan movemento polas mañás.

A prensa escrita fronte á avalancha de bulos

A principal virtude do papel ante a desinformación é a estrutura mesma do xornalismo que o sustenta: edición, verificación e responsabilidade editorial. A diferenza dun tuit que pode circular sen sinatura, un reportaxe en papel leva nome, redacción, fontes e unha data imprimible. Iso crea trazabilidade e, nalgúns casos, unha maior resistencia á viralidade das falsidades. Non é unha garantía absoluta, pero si unha barreira que obriga a frear a difusión de titulares apresurados.

Fontes próximas a varias redaccións en Galicia lembran o efecto que tivo na pandemia a presenza de artigos longos e verificados nos xornais locais: explicacións pausadas sobre medidas sanitarias, entrevistas con persoal sanitario dos hospitais de Santiago e reportaxes sobre a loxística portuaria en Vigo que axudaron a ancorar feitos fronte a rumores. Ese tipo de traballo, lento e verificable, é máis difícil de emular no fluxo instantáneo das plataformas dixitais.

CONTENIDO PATROCINADO

Salado Golf & Beach Resort

Descubre la oportunidad de inversión más exclusiva del Caribe. Villas de lujo con retorno garantizado del 12% anual en Punta Cana.

Conoce más →

Expertos en comunicación sinalaron tamén outra dimensión: o formato físico obriga a unha lectura máis atenta. Pasar as páxinas, subliñar, volver a un reportaxe xera unha relación distinta coa información. Por iso voces como a de Alfonso Vara-Miguel, especialista en comunicación local, insisten na singularidade do xornalista humano fronte a tecnoloxías que simulan información. Como dixo,

“Ningunha IA vai informar como un xornalista local”.

A afirmación subliña algo concreto: a proximidade. Un cronista que coñece un concello, un veciño ou un patrón de pesca non só traslada feitos; interpreta, conecta e responsabilízase ante a súa comunidade.

Antecedentes: por que o papel non morreu

A preferencia polo físico non é un fenómeno anecdótico. Nos últimos anos o sector editorial amosou cifras de recuperación no formato papel: libros e xornais manteñen un peso notable na oferta cultural. Librarías de cidades galegas, desde as veteranas na Praza de Galicia ata os establecementos independentes das Rías Baixas, falan de lectores que buscan “sabor e textura”, como sintetiza o profesor Ramón Salaverría, para quen a prensa escrita representa unha resistencia fronte a unha «pasteurización» informativa.

“A prensa escrita é sabor e textura fronte á IA e á súa pasteurización”.

O regreso dos libros de texto ás mochilas e a limpa visibilidade de cabeceiras en algúns quioscos son sinais de que o formato físico segue a ter funcións sociais: pedagoxía, arquivo e ritual. Nas aulas, iniciativas de alfabetización mediática e certa “desdixitalización” apuntan a recuperar o hábito da lectura pausada, un antídoto fronte á superficialidade que fomentan algúns espazos de Internet.

Non hai que idealizar: a prensa en papel tamén afronta problemas estruturais, como a sostibilidade económica e a competencia pola atención nun ecosistema fragmentado. Pero en Galicia, coa súa rede de periódicos locais e corresponsalías, o modelo conserva un papel clave para garantir que as noticias relevantes non se dilúan entre rumores.

Repercusiones e próximos pasos para blindar a información

¿Buscas una Inversión Segura?

Salado Golf & Beach Resort te ofrece la oportunidad de invertir en el Caribe con rentabilidad garantizada del 12% anual

Solicitar Información Ahora