A seguridade viaria nas estradas secundarias de Galicia, de novo no punto de mira

Un suceso tráxico reaviva o debate sobre os riscos nas vías locais

Nos últimos anos, as estradas galegas foron escenario de accidentes que, máis alá do drama persoal, poñen de manifesto carencias estruturais e de seguridade aínda non resoltas. Un recente sinistro mortal en Tomiño, onde un peón perdeu a vida tras ser atropelado por un vehículo que abandonou a calzada e chocou contra un muro, volve poñer o foco na vulnerabilidade de quen transita polas vías secundarias.

Que factores contribúen á sinistralidade nas zonas rurais?

As estradas como a PO-344, eixo de comunicación na contorna de Tomiño, adoitan presentar características que aumentan o risco: arcenes estreitos ou inexistentes, sinalización mellorable, curvas pechadas e unha convivencia diaria entre peóns, ciclistas, tractores e vehículos a motor. Esta mestura, sumada á relaxación da vixilancia e á menor percepción de perigo por parte dos condutores, multiplica as posibilidades de que un erro teña consecuencias fatais.

Non se trata dunha problemática illada. No conxunto de Galicia, os datos de sinistralidade en vías secundarias superan amplamente aos das autovías e autoestradas. As estatísticas dos últimos anos amosan que a maioría dos atropelos mortais a peóns prodúcense en camiños locais, en parte pola falta de pasos sinalizados e de iluminación, especialmente en zonas rurais.

As consecuencias para a comunidade e a resposta institucional

O impacto dun accidente mortal nun municipio como Tomiño transcende a esfera individual. A vida cotiá detense, xorden preguntas sobre a responsabilidade e a prevención, e o debate sobre o investimento en infraestruturas cobra actualidade. Un responsable municipal sinala que, a pesar dos esforzos por mellorar a rede viaria, os recursos seguen a ser insuficientes para cubrir todas as necesidades en tempo e forma.

As autoridades, pola súa banda, adoitan reforzar a presenza de controis tras sucesos deste tipo, e anúncianse novas medidas de concienciación e pequenos arranxos no tramo afectado. Porén, moitos veciños e asociacións de seguridade viaria reclaman unha planificación a longo prazo, capaz de transformar as condicións de seguridade en todas as vías locais, non só naquelas que foron escenario de traxedias recentes.

O reto da convivencia no espazo público

Cada accidente grave reabre unha cuestión pendente: como lograr que espazos pensados hai décadas para un tráfico moi inferior sigan a ser seguros para todos? O envellecemento da poboación, a dispersión dos núcleos rurais e a presenza de usuarios vulnerables como peóns e ciclistas obrigan a reconsiderar o deseño e a xestión das estradas que atravesan pequenos municipios.

Os expertos insisten na importancia de adaptar as infraestruturas e reforzar a educación viaria, pero tamén chaman a atención sobre a necesidade dunha maior corresponsabilidade entre condutores e viandantes. A prevención, subliñan, depende tanto da acción institucional como da conciencia individual.

Cambio de paradigma ou reacción pasaxeira?

Sucesos como o ocorrido en Tomiño adoitan provocar unha vaga de preocupación e promesas de actuación, pero a experiencia demostra que, unha vez pasada a conmoción inicial, as prioridades políticas e orzamentarias rematan relegando estes problemas. A pregunta que queda no aire é se será posible transformar esta dor nunha aposta decidida e sostida pola seguridade viaria nas zonas máis desprotexidas do territorio galego.

Conclusión: unha chamada á reflexión colectiva

O recente accidente en Tomiño, máis alá da crónica dun suceso tráxico, pon enriba da mesa a necesidade de repensar o modelo de mobilidade e seguridade viaria en Galicia. A prevención de novas traxedias…