Lolita Flores presentou no Festival de Cine de Málaga a película «Mallorca Confidencial», que aborda a vida en barrios marxinais e a persistente ausencia de oportunidades que empurra a moitos á ilegalidade. A actriz, que tamén actúa na obra «Poncia» no Teatro Soho ata o 15 de marzo, aproveitou a súa presenza na cidade para subliñar que a problemática social que retrata o filme segue vixente en 2026. A cinta, ambientada a comezos dos anos 2000 nun barrio ficticio de Mallorca, sitúa o foco nas circunstancias que empurran a familias enteiras a buscarse a vida fóra da legalidade. Flores instou a que o país persista en buscar solucións integrais para estes espazos de exclusión.
Na película a actriz encarna a Chusa, unha matriarca xitana asentada en Son Casal que lidera ao seu clan en actividades ao marxe da lei durante os anos previos á burbulla inmobiliaria. A narración non pretende enaltecer esas prácticas, explicou a intérprete, senón amosar as condicións que as fan comprensibles desde a urxencia e a falta de alternativas. Películas como esta, engadiu, serven para poñer rostro humano a realidades que a miúdo se simplifican en titulares. A historia presenta dilemas morais e cotiáns que, segundo a actriz, deberían provocar máis debate público sobre vivenda, educación e emprego.
Flores compartiu proxecto na pantalla coa súa filla Elena Furiase e compón un reparto que inclúe a Asia Ortega, unha aposta por voces novas en personaxes complexos. A actriz maior, con 69 anos e unha traxectoria de varias décadas, mantén axenda activa entre cine e teatro, e dende Málaga reivindica que a profesión tamén debe servir para visibilizar problemas sociais. Durante a presentación a artista mostrouse próxima e reivindicativa, lembrando que o cine pode abrir portas para comunidades tradicionalmente relegadas. A película busca provocar empatía sen caer na condescendencia.
Como exemplo de que a cuestión non é cousa do pasado, Flores citou realidades contemporáneas como a Cañada Real en Madrid ou os Asperones en Málaga, barrios que ao seu xuízo reflicten que non todo o que debía cambiar o fixo. A actriz sinalou que nin a sociedade nin as administracións ofreceron sempre alternativas suficientes para que os seus veciños optasen por camiños distintos. Por iso considera que as políticas públicas deben centrar esforzos en educación, vivenda digna e emprego para enmendar desigualdades acumuladas. Este enfoque, sostivo, permitiría que menos familias viran a ilegalidade como a única opción viable.
Ademais de falar do guión e do seu papel, Flores puxo o foco no recoñecemento da comunidade xitana en ámbitos máis aló do flamenco, onde tradicionalmente foi visible. Sinalou avances recentes na presenza de artistas xitanos no cine, citando casos de mozos recoñecidos pola industria que romperon estereotipos e abriron espazos. Non obstante, advertiu que persisten prexuízos que limitan a plena inclusión na política, na cultura e noutros sectores profesionais. A actriz reclamou unha mirada máis ampla e menos estigmatizante desde os medios e as institucións.
A presentación en Málaga tivo tamén un ton persoal: a actriz, coa naturalidade que a caracteriza, relatou pequenas anécdotas de rodaxe e a relación coas súas compañeiras de reparto, subliñando a química entre xeracións. Lembrou como se vive a profesión cando conviven historias persoais e cinematográficas que tratan temas sociais complexos. Para Flores, traballar con varias xeracións de intérpretes enriquece a narración e facilita que relatos como o de Son Casal cheguen con honestidade ao público. A actriz valorou que o Festival de Málaga sirva de plataforma para este diálogo.
Paralelamente á promoción cinematográfica, a actriz continúa a súa tempada teatral coa función «Poncia» no
Únete a la conversación
Regístrate gratis con tu email para comentar en las noticias. Tu opinión importa.