Ás 22:00 deste sábado, o Auditorio Fuxan os Ventos abrirá as súas portas para a gran gala dos Premios Mestre Mateo, que por primeira vez se celebran na cidade de Lugo. Desde primeiras horas da tarde —coa alfombra vermella prevista desde as 19:00—, a capital lucense será escenario de encontro entre creadores, intérpretes e profesionais que compiten nunhas ceremonias repartidas en 25 categorías.
Unha alfombra vermella con acento lucense
Notase a expectación nas rúas. Non é só unha cita cultural; é un pequeno movemento social que encheu hoteis e restaurantes. Segundo fontes da organización, establecementos como o Hotel Mercure Lugo Centro rexistran ocupación «total» para o fin de semana, e no casco histórico moitos comercios agardan unha maior afluencia que a habitual. A presenza de figuras como Luis Tosar e de cineastas de relevo internacional eleva a atención mediática, pero tamén a ambición local: uns quince profesionais procedentes da provincia —aproximadamente 15 persoas— optan a premios nunha desena de categorías.
Os nomeados chegan con proxectos moi diversos: longametraxes de ficción, documentais e producións televisivas que marcaron a última tempada en Galicia. Os organizadores defenden que a elección de Lugo responde a unha vontade de descentralizar os grandes actos culturais da comunidade e de dar visibilidade ao tecido creativo fóra de capitais máis afeitas a acoller estes eventos.
Nas redes, a discusión pública anticípase ás decisións do xurado. Unha enquisa realizada polo medio local sobre as películas favoritas para a mellor dirección e mellor longametraxe amosou participación activa dos lectores, que apuntaron a títulos como Antes de Nós, As liñas descontinuas ou San Simón entre os favoritos. As votacións populares serven sobre todo para medir o termómetro da opinión, porque as nominacións están moi repartidas e non hai un claro dominador, algo que engade incerteza á gala.
Unha edición de nomes propios e aspiracións colectivas
Na terna á mellor dirección figura Oliver Laxe, cuxa traxectoria foi da escena galega aos circuitos internacionais. A súa inclusión nas candidaturas volve poñer sobre a mesa o debate sobre a proxección exterior do cinema feito en Galicia. En canto a interpretación e produción, a lista de finalistas reflicte nomes consolidados e voces emerxentes, o que alimenta a sensación dunha industria en crecemento e que se diversifica en formatos e audiencias.
«Queremos que estes premios poñan de manifesto a pluralidade e a calidade do audiovisual galego, e que sirvan para conectar a quen fan cine e televisión co público», sinalan, ao falar coa nosa redacción, fontes achegadas á Academia Galega do Audiovisual.
Ese discurso de apertura e conexión non é novo, pero é necesario. A Academia impulsou nos últimos anos iniciativas para reforzar a visibilidade das producións locais en circuitos de festivais, entidades públicas e plataformas de exhibición. A gala de Lugo actúa, por tanto, como un termómetro e como un escaparate simultáneo: os premios recoñecen o traballo, pero tamén facilitan a conversa sobre financiamento, distribución e profesionalización.
A pluralidade de nominacións —que a organización describe como «moi repartidas»— presupón unha noite sen dominadores claros. Nese escenario, galardóns en categorías técnicas (música, montaxe, fotografía) e en televisión poden resultar decisivos para dar impulso a carreiras que aínda non alcanzaron a atención masiva. Para moitos dos candidatos lucenses, subir ao escenario do Fuxan os Ventos sería máis que un premio: significaría visibilidade no mapa cultural.
