Miguel Ríos, veterano do rock español, volve aos escenarios coa xira «O último vals» e ofrecerá mañá venres 13 de marzo ás 20.00 horas un concerto no teatro da La Laboral, en Xixón. Tras seis meses de actuacións por España, o artista presenta un espectáculo pulido que celebra a súa longa carreira e busca o encontro directo co público. A piques de cumprir 82 anos, o músico mantén o pulso escénico e aproveita cada parada para reivindicar o seu legado. A cita xixonesa enmárcase ademais nunha intensa relación persoal e profesional coa cidade asturiana.
O título da xira suxire unha despedida, pero Ríos empregao con ironía e lembranza: xa empregara ese recurso hai dezaseis anos cando protagonizou unha xira anunciada como despedida. O cantante recoñece que a etiqueta de «último vals» funciona como un comodín escénico e asegura que, se chega o momento de marchar, o fará sen aspaventos, case de forma discreta. Entre broma e reflexión comenta que o concepto de despedida forma parte do folclore das xiras e que el prefire deixar as portas abertas mentres conserve enerxía para tocar. En calquera caso, a presentación na La Laboral segue a liña de concertos íntimos e próximos que vén ofrecendo.
En conversas recentes, Ríos amosouse sorprendido pola lonxevidade dos rockeiros clásicos e comparou ese fenómeno coa figura do guitarrista dos Rolling Stones. Para el, existen hoxe moitos intérpretes octoxenarios que prolongaron a súa carreira e manteñen viva a estética e a actitude do rock. Esa referencia non pretende ser un espello literal senón unha forma de enfatizar que a música popular permite desafiar o paso do tempo. O veterano artista celebra que a escena conserve voces e corpos que sosteñen o xénero con autenticidade.
Sobre a posta en escena, o propio Ríos destaca que a continuidade da xira —tocando polo menos unha vez por semana— permitiu afinar os detalles ata deixalos ben asentados. A resposta do público, di, foi fundamental: os asistentes cantan as cancións case de memoria e reaccionan con entusiasmo dende as primeiras notas. Esa complicidade reforzou a dinámica do concerto e incentivou ao músico e á súa banda a manter a intensidade en cada actuación. O resultado é un espectáculo medido, con momentos para a emoción e o repaso do seu repertorio imprescindible.
Os teatros, na súa opinión, ofrecen unha experiencia distinta aos grandes recintos: permiten maior proximidade e atención ao matiz interpretativo. Na La Laboral evoca lembranzas de hai décadas, cando subiu ao escenario convidado por un vello compañeiro e compartiu tema tras tema con algúns dos seus colegas. Nesa noite tamén participaron outras voces da escena, e o encontro quedou na memoria como un exemplo do compañeirismo artístico. Para Ríos, volver a salas con esa historia engade unha carga emotiva que poucas veces aparece en concertos multitudinarios.
Xixón ocupa un lugar especial na súa biografía profesional. Foi alí onde en 1962 asinou o seu primeiro contrato como artista na Sala Acapulco do Hotel Hernán Cortés e, ao ano seguinte, conseguiu o terceiro premio do Festival da Costa Verde. Desde entón, regresou en múltiples veráns a tocar en bailes e en escenarios como a Praza de Touros, o Palacio de Deportes e El Molinón, acumulando recordos e vínculos co público local. Esa relación coa cidade alimenta as expectativas para a función de mañá e explica o afecto co que é recibido.
Ao fío desa historia compartida, mañá mesmo actúa no mesmo teatro Víctor Manuel, vello amigo e compañeiro de tantas noites sobre as táboas. Ambos comentaron a coincidencia nunha comida recente, pero non prepararon unha aparición conxunta para este fin de semana; a última vez que se viron en escena en Xixón foi un deses episodios que quedan pa
Únete a la conversación
Regístrate gratis con tu email para comentar en las noticias. Tu opinión importa.