A polémica pola posible reapertura do mercado ao petróleo ruso volveu acender as alarmas ante a escalada do conflito en Oriente Próximo. Un ataque con drons a un petroleiro no Estreito de Ormuz deixou varios feridos e reforzou a sensación de vulnerabilidade nas rutas marítimas. En Washington manéxanse medidas para aumentar a oferta, mentres en Europa medra a inquedanza sobre as consecuencias económicas e xeopolíticas.

## Ormuz e a dependencia asiática

Asia concentra a maior parte do petróleo que atravesa o estreito, o que explica a tensión rexional por calquera incidente nesa vía. O fluxo enerxético é esencial para o crecemento e a estabilidade enerxética dos países asiáticos.

CONTENIDO PATROCINADO

Salado Golf & Beach Resort

Descubre la oportunidad de inversión más exclusiva del Caribe. Villas de lujo con retorno garantizado del 12% anual en Punta Cana.

Conoce más →

O 90% do petróleo que pasa por Ormuz ten como destino Asia.

O 38% dese fluxo chega a China.

O 15% vai á India.

O 12% vai a Corea do Sur e o 11% a Xapón.

Para Xapón e Corea do Sur, máis do 60% das súas importacións petrolíferas transpórtanse por Ormuz, o que os sitúa nunha posición especialmente sensible ante interrupcións.

## Por que se propón volver mercar a Rusia

Nos Estados Unidos e nalgúns analistas propúxose suavizar as sancións para reducir a presión sobre os prezos internacionais. O argumento oficial é simple: crear oferta e estabilizar o mercado global.

O presidente estadounidense, un político refractario ao multilateralismo, confía ademais en ferramentas internas para mitigar subas: reservas estratéxicas, extracción propia e mecanismos de control de prezos. Ao mesmo tempo, o secretario do Tesouro mencionado nalgúns círculos, Scott Bessent, suxeriu levantar limitacións sobre o cru ruso como forma de ampliar a oferta.

Esta proposta non só ten implicacións económicas; tamén expón un dilema moral e político sobre a coherencia das sancións e a resposta á agresión en Oriente Próximo.

## Repercusións políticas e económicas

A opción de retomar compras a Rusia suscita rexeitamento entre quen considera que as sancións son unha ferramenta de presión política. Outros véna como un mal menor para evitar unha escalada económica global.

En España, o presidente do Goberno, Pedro Sánchez, amosouse distante respecto dunha aliñación belixerante cos Estados Unidos neste conflito. A postura europea tende a combinar a condena da violencia coa busca de solucións que preserven o subministro.

Impacto nos prezos: Calquera decisión sobre a oferta rusa podería moderar ou estabilizar os prezos internacionais do cru.

Risco xeopolítico: Flexibilizar sancións pode ser interpretado como normalización das relacións con Moscova.

Custo humano e ambiental: A guerra en Irán e os ataques en Ormuz agravan vítimas e danos ecolóxicos.

Desde o punto de vista estratéxico, a proposta de abrir a billa rusa revela a fraxilidade dun sistema enerxético global cada vez máis interdependente. A decisión política que tomen agora Washington e os seus aliados non só afectará aos prezos, senón ao mapa de alianzas internacionais nos meses que chegan ás urnas en varios países.