Nun desenvolvemento que está a captar a atención de expertos e cidadáns por igual, touros, cultura liberdade.
Esta situación, que se desenvolve nun contexto de crecente interese mediático, promete ter implicacións significativas para diversos sectores da sociedade.
Debate sobre a tauromaquia e a liberdade cultural
Os detalles que xurdiron revelan unha situación complexa que require un análise detallado. Admitiuse a trámite no Congreso dos Deputados unha Iniciativa Legislativa Popular (ILP) para anular a Lei 18/2013 que protexe a festa dos touros declarándoa Ben de Interese Cultural.
O que pretenden os promotores da ILP é que calquera comunidade autónoma poida decidir sobre a prohibición das corridas de touros e outras manifestacións, desprotexendo a tauromaquia do marco legal que a ampara.
De fondo, o asunto toca fibras moi profundas, non só no relativo ao feito taurino, senón á liberdade cultural e a como a democracia debe servir para protexer ás minorías e aos colectivos cuestionados en lugar de pisotealos ao seu antollo, que é o que se pretende.
A ILP sobre a tauromaquia, que vén envolta no inxustificado prestixio do popular, pon en perigo moitos asuntos que son cruciais. O primeiro deles é a existencia da festa dos touros e o acervo social, económico, ecolóxico e cultural que a sustenta.
O seu triunfo comprometería o acceso á cultura de millóns de espectadores que gozan libremente dos espectáculos cada ano en España. Decenas de miles de empregos, de hectáreas de campo, de animais e o ánimo de millóns de afeccionados poríanse en cuestión ao amparo de unhas fráxiles maiorías parlamentarias.
Por riba de todo, e máis aló da catástrofe que suporía a prohibición que ansían os antitaurinos e da que son cómplices en maior ou menor medida os partidos da esquerda, o que está en xogo é a liberdade dos cidadáns e a súa defensa fronte aos caprichos do poder.
Protexendo os touros, en realidade o que se está protexendo é a pluralidade dunha nación na que unha parte da sociedade poida manifestarse culturalmente nun sentido que incomode a outra parte. Que a interpele ou que a considere molesta, pois a provocación é parte da función da cultura e debe ser posta a salvo en sociedades democráticas e abertas.
O patrimonio dun país –e a tauromaquia é do noso– debe protexerse e en ningún caso se debe deixar ao albur das conveniencias das forzas políticas en cada momento. Ese é o obxecto das leis de protección cultural que agora se pretenden relaxar para abrir a porta á censura que encarna, no seu maior grao, a prohibición.
Non sendo os touros unha manifestación cultural minoritaria e vivindo un momento de especial vitalidade, a tauromaquia queda baixo o amparo das liberdades culturais na lexislación española, pero tamén nos tratados internacionais.
Na súa declaración de París sobre diversidade e patrimonio cultural que ratificou España en 2006, a Unesco obriga aos gobernantes a protexer as culturas minoritarias, e isto inclúe costumes, tradicións e crenzas que non llesionen os dereitos humanos, como é o caso das corridas de touros e o resto de manifestacións tradicionais e populares que enriquecen o noso país.
Que algo veña amparado por un determinado número de sinaturas e se poida consolidar arredor dunha maioría parlamentaria non o converte en bo. O poder, por moi democrático que sexa, non pode decidir sobre certas cousas nin moito menos atacalas.
Por moita forza que concite ao seu redor –está por ver a maioría que logra a ILP–, hai asuntos que afectan aos dereitos da cidadanía que n
Únete a la conversación
Regístrate gratis con tu email para comentar en las noticias. Tu opinión importa.