Un ceo galego á medida? Debate sobre o futuro dos aeroportos

A eterna rivalidade aeroportuaria en Galicia, no centro

Durante décadas, a coexistencia de tres aeroportos internacionais en Galicia xerou un debate recorrente entre expertos, responsables públicos e a cidadanía. ¿É sostible este modelo? ¿Responde á realidade turística e económica actual? Agora, a proposta plantexada polo Clúster de Turismo de Galicia engade un novo capítulo a esta discusión: concentrar os voos vacacionais en Santiago e limitar Vigo e A Coruña ás conexións de negocios.

Centralización fronte a capilaridade: un dilema estratéxico

A idea de especializar os aeroportos galegos non é nova, pero cada vez que resurge alimenta posturas encontradas. Por unha banda, quen ve na concentración de rutas turísticas unha vía para fortalecer a competitividade e reducir a fragmentación da oferta. Por outra, voces que alertan do risco de empobrecer a conectividade de dúas das principais cidades galegas e de crear cidadáns “de primeira” e “de segunda” en materia de accesibilidade aérea.

A perspectiva do sector turístico: eficiencia vs. proximidade

A aposta do sector turístico por racionalizar a oferta responde á aspiración de mellorar a eficiencia, evitar duplicidades e captar voos internacionais de maior calado. Porén, cabe preguntarse se esta estratexia responde realmente ás necesidades de quen viaxa por lecer ou compromete a quen busca comodidade e proximidade. ¿Ata que punto o visitante que escolle Vigo ou A Coruña como destino vacacional aceptará desprazarse ata Santiago para iniciar a súa viaxe?

Non se pode obviar o impacto económico que os aeroportos xeran ao seu redor. O tráfico de pasaxeiros sostén milleiros de empregos directos e indirectos e alimenta sectores como a hostalería, o comercio ou o transporte. Limitar o uso de dúas infraestruturas a voos de negocios podería ter consecuencias na economía local e o atractivo destas urbes, sobre todo durante a tempada estival.

Exemplos de concentración: ¿éxito ou fracaso?

Se miramos fóra de Galicia, hai exemplos que convidan tanto ao optimismo como á cautela. Rexións como Cataluña ou Andalucía optaron por modelos mixtos: mentres Barcelona e Málaga concentran a maioría de voos internacionais e turísticos, aeroportos secundarios manteñen actividade relevante para conexións domésticas e viaxes de empresa. Porén, a poboación galega, máis dispersa e cunha orografía complicada, presenta retos específicos que non sempre atopan solución nas receitas do centro ou sur peninsular.

Que papel debe xogar a administración?

As decisións sobre o mapa aeroportuario transcenden o meramente técnico. A administración autonómica e estatal deben equilibrar intereses locais, competitividade global e cohesión territorial. ¿É posible deseñar un sistema onde a especialización non derive en perda de oportunidades para Vigo e A Coruña? ¿Ou a solución pasa por fortalecer a coordinación e as conexións multimodais, no canto de apostar por unha única porta de entrada turística?

A pregunta clave xa non é cantos aeroportos debe ter Galicia, senón que modelo de mobilidade aérea quere para as vindeiras décadas.

A voz dos usuarios, ausente no debate

En moitas ocasións, as decisións sobre infraestruturas aéreas tómase sen contar coa experiencia de quen máis as utiliza: os viaxeiros. ¿Que opinan as familias que voan no verán desde Vigo ou A Coruña? ¿E as empresas que precisan flexibilidade e bos horarios? Integrar a opinión cidadá e dos usuarios na planificación aeroportuaria podería ser clave para atopar un equilibrio que satisfaga ao maior número de persoas.

Conclusión: unha oportunidade para o consenso

O debate sobre o futuro dos aeroportos galegos volve