Gabriel Barriuso García, coñecido artisticamente como Barry B, esgotou as entradas das tres citas que ofreceu en Galicia a pasada semana: dúas noites na Sala Inn da Coruña, os días 5 e 6 de marzo, e un concerto na Sala Rouge de Vigo o 7 de marzo de 2026. O mozo de Aranda de Duero converteuse nunha das referencias do pop-rock nacional tras reinventarse durante a pandemia, e a súa xira polo norte confirmou a demanda que xera entre un público que busca cancións para bailar e pensar á vez. A convocatoria deixou claro por que o seu proxecto deixou de ser un fenómeno de nicho e esixe espazos que poidan acollelo.
As tres datas en Galicia rexistraron o cartel de entradas esgotadas, un termómetro da crecente atracción que espertan o seu repertorio. A Barry B lle veu ben a etiqueta de renovador do pop rock; a súa traxectoria recente, desde que adoptou ese nome artístico, permitiulle conectar con audiencias variadas e con promotores que comezan a contalo na programación de salas e festivais. Antes deste despegue, o artista compartiu piso con compañeiros de xeración como Rusowsky e Ralphie Choo, con quen coincidiu en proxectos e influencias que hoxe reverberan na súa música.
En Vigo, a actuación congregou a algo máis de 300 persoas, segundo fontes da sala, nun público que sorprendía polo seu carácter interxeracional e pola maioría feminina. A diversidade estilística dos asistentes —desde escoitantes de indie a seguidores máis rockeiros— debuxou un ambiente heteroxéneo no que a altura media do público chamou a atención de varios presentes. A resposta na pista foi constante, con momentos de baile e outros de escoita atenta cando o contido lírico pedía silencio.
A actuación arrancou pasadas a medianoite, tras un breve compás de espera, cunha entrada marcada por ritmos e arranxos precisos que introducían o ton do concerto. Barry B saudou ao público vigués cunha mestura de proximidade e humor e destacou o especial que era tocar no norte, convidando a gozar da noite aos que mercaran entrada. As súas palabras, nas que subliñou canto de afortunados eran os asistentes por poder velo en directo, provocaron unha ovación que acompañou boa parte da velada.
O repertorio navegou entre temas enérxicos e pezas máis introspectivas. Cancións como «Taj Mahal» ou «TK» alternaron cun dos seus éxitos máis coreados, «¿Quieres autodestruirte conmigo?», que se converteu nun dos momentos máis celebrados do bolo. A progresión do set buscou manter a atención do público con estrofas pegadizas e pasaxes instrumentais que permitiron ao grupo lucir a súa química sobre o escenario.
A actuación en Rover reflexou, ademais, unha limitación recurrente na cidade: a escaseza de salas de tamaño medio que permitan a artistas en crecemento ofrecer concertos accesibles sen depender de festivais ou desprazamentos a capitais próximas. Bandas e solistas que xa enchen salas pequenas ou que rozan o cheo en recintos medios a miúdo véñense obrigados a programar na Coruña, Santiago ou mesmo Oporto por falta de alternativas apropiadas en Vigo. Esa carencia foi comentada por asistentes e profesionais, que recoñecen o tirón destes artistas pero lamentan a dificultade para velaos con facilidade local.
Na parte musical, a estética do concerto mesturou elementos do rock clásico con texturas de pop contemporáneo e produción coidada; a escenografía mantívose sobria para centrar a atención na música e na interacción co público. Houbo momentos de comunión cando o público coreou os estribillos e outros de intimidade nos que as letras ocuparon o primeiro plano. Entre o público, moitos repetían a experiencia de seguir o artista desde as súas primeiras estreas e outros asistían por primeira vez atraídos pola crítica e polas redes sociais.
O percorrido artístico de Barry B, nado en 2000
Únete a la conversación
Regístrate gratis con tu email para comentar en las noticias. Tu opinión importa.