Lugo, cos seus adarves, a súa catedral e a muralla romana que a circunda, aparece nun recente ránking entre as urbes galegas con menor puntuación en calidade de vida. O informe, publicado con motivo do Día Internacional da Felicidade, outorga á cidade amurallada 67,28 puntos e déixaa por detrás de A Coruña, Vigo ou Pontevedra nunha comparación que combina variables climáticas, de servizos e conectividade.
Que mide o índice e por que importa
O estudo —o chamado Spain Happy Index, elaborado por unha consultora inmobiliaria— parte de datos cuantitativos de organismos oficiais: horas de sol, días de choiva, temperaturas medias, proximidade a aeroportos, oferta sanitaria e educativa, entre outros indicadores. Non se trata dunha enquisa subxectiva sobre o estado de ánimo, senón dun intento de traducir en cifras aquilo que facilita unha vida cómoda: acceso a hospitais, centros educativos con oferta internacional, infraestruturas e, si, o sol.
No cómputo galego, A Coruña lidera con 82,73 puntos, seguida de Pontevedra con 78,78 e de Santiago de Compostela con 75,57. Cidades como Ferrol (75,48) e Ourense (70,43) tamén superan a Lugo. Os autores do índice subliñan que a exposición solar —vinculada á produción de serotonina en estudos sobre benestar— entra con peso na valoración final; por iso as zonas costeiras e as illas obteñen as puntuacións máis altas a nivel nacional.
Por que Lugo queda á cola
Varias razóns explican a posición da cidade lucense. Primeiro, a xeografía: situada no interior de Galicia, Lugo acumula máis días de choiva e menos horas de sol que as cidades costeiras. Os invernos, ademais, adoitan ser máis longos e fríos. Este tipo de variables meteorolóxicas restan puntos nun índice que premia a exposición solar e as temperaturas suaves.
Segundo, a dispoñibilidade de servizos. O informe sitúa a Lugo cun colexio internacional e catro hospitais, cifras sensiblemente menores que as de A Coruña ou Vigo, con maior oferta sanitaria e educativa. A iso súmase a percepción da conectividade: a distancia a aeroportos con voos regulares e a frecuencia das conexións ferroviarias e de autobús penalizan as cidades do interior cando se comparan cos grandes pólos costeiros.
Terceiro, factores demográficos e económicos que os lucenses coñecen ben: envellecemento poboacional, saída de mozos cara ás grandes cidades e a necesidade de diversificar a economía máis alá da administración pública e do comercio local. Aínda que a muralla é un reclamo turístico de primeira orde, non sempre alcanza para equilibrar parámetros tan pragmáticos como a oferta formativa ou as infraestruturas sanitarias.
«Con néboa e todo», comentan a miúdo os lucenses con retranca cando se alude ao clima, e son moitos os que, pese ao que digan os índices, prefiren a vida tranquila da cidade amurallada
Non é a primeira vez que eses factores saen ao lume en estudos comparativos, pero o contraste resulta máis chamativo cando se lembra que a propia identidade de Lugo está fortemente ligada ao seu patrimonio: a Muralla romana de Lugo, Patrimonio da Humanidade, e a Catedral forman unha oferta cultural e paisaxística difícil de igualar.
Contexto local e antecedentes
Nas últimas décadas, Lugo intentou conciliar a conservación patrimonial coa modernización urbana. As actuacións no casco histórico e a posta en valor dos espazos xunto ao Miño atraeron turismo e melloraron a calidade de vida de quen valora a escala humana: paseos polo Paseo do Rato, mercados tradicionais e eventos culturais que manteñen viva a cidade.
