Un símbolo do urbanismo en transformación: a despedida ao viaduto da Pasaxe

A desaparición dunha infraestrutura icónica marca un novo ciclo para a mobilidade coruñesa

A recente demolición do viaduto da Pasaxe supón moito máis ca a culminación dunha obra pública: representa o peche dunha etapa na historia urbana da Coruña e a súa área metropolitana. A estrutura, que durante anos serviu de eixo fundamental para o tráfico entre a cidade e a súa contorna inmediata, desaparece deixando tras de si un debate aberto sobre a evolución das infraestruturas e a adaptación das cidades ás novas necesidades sociais, ambientais e de mobilidade.

Unha actuación rápida e planificada: avance na eficiencia pública?

Segundo fontes da administración autonómica, a retirada do viaduto desenvolveuse cunha axilidade pouco habitual neste tipo de intervencións. Aínda que aínda quedan tarefas menores de limpeza e retirada de restos, os responsables recalcan que os prazos previstos se superaron amplamente en rapidez. Este feito invita a unha reflexión sobre a xestión dos grandes proxectos de enxeñaría civil: é posible que a aprendizaxe adquirida neste tipo de demolicións permita optimizar futuras actuacións noutras partes de Galicia? Ou estamos ante unha excepción motivada pola visibilidade do enclave e a presión cidadá?

Impacto sobre a vida cotiá e o tecido urbano

Durante semanas, a zona experimentou cambios significativos na mobilidade, con cortes e desvíos que obrigaron a residentes e traballadores da contorna a modificar as súas rutinas. O acceso a equipamentos clave, como hospitais e centros educativos, foi obxecto de especial atención na planificación da obra, evidenciando a importancia dunha comunicación eficaz entre administracións e cidadanía. Esta circunstancia volve poñer enriba da mesa a necesidade de deseñar infraestruturas resilientes e adaptadas aos usos reais, máis alá da mera circulación de vehículos.

A pegada das infraestruturas na paisaxe e na memoria colectiva

O viaduto da Pasaxe non era só unha vía de paso: para moitos habitantes, formaba parte da paisaxe e dos recordos cotiáns. A súa silueta, recoñecible desde distintos puntos da cidade, foi testemuña da transformación dun contorno que pasou da periferia industrial á área metropolitana dinámica. A retirada de vellas infraestruturas invita a repensar o xeito en que as cidades xestionan o seu legado construído e como se integran as pegadas do pasado nos novos desenvolvementos urbanos.

Oportunidade para deseñar un novo modelo de mobilidade

A demolición abre un período de incerteza, pero tamén de oportunidade. A zona afectada poderá ser reconfigurada para responder mellor aos retos actuais: redución do tráfico de paso, promoción de alternativas sostibles como o transporte público ou a bicicleta, e mellora dos espazos peonís. A experiencia acumulada na Pasaxe podería inspirar intervencións semellantes noutros puntos conflitivos de acceso ás cidades galegas.

Comparativa con precedentes recentes e retos de futuro

Non é a primeira vez que Galicia asiste á retirada de infraestruturas obsoletas. Casos como a ponte de Rande ou os pasos elevados nas entradas a Vigo e Santiago demostraron que estes procesos poden xerar molestias temporais, pero, a medio prazo, adoitan traducirse en contornos máis ordenados e humanos. Porén, cada enclave ten as súas particularidades: na Pasaxe, a densidade de tráfico e a proximidade de grandes equipamentos elevaron o grao de dificultade e a sensibilidade social do proceso.