A desconexión invisible: radiografía dunha carencia cotiá
Cada mañá, milleiros de habitantes da área metropolitana da Coruña afrontan un reto que, a pesar da súa cotianidade, segue sen unha solución estrutural: chegar a tempo ás súas clases na universidade coruñesa ou aos seus traballos nos polígonos industriais. Aínda que o desenvolvemento urbano e empresarial da comarca avanzou a bo ritmo, a mobilidade segue a ser a asignatura pendente das administracións públicas. O debate sobre a necesidade de novas liñas de autobús que conecten os concellos limítrofes cos polos de actividade máis relevantes da cidade volve unha e outra vez á axenda, pero, por que non se materializa en servizos concretos?
Unha demanda histórica aínda sen resposta clara
A petición de impulsar conexións directas entre os concellos da contorna, a Universidade da Coruña e os principais polígonos industriais non é nova. Dende hai anos, estudantes, traballadores e responsables municipais teñen sinalado que a falta de alternativas eficientes de transporte obriga a moitos cidadáns a depender do vehículo privado, o que xera atascos, estrés e un impacto ambiental que sería evitable cunha oferta pública máis ambiciosa.
No caso concreto dos polígonos, a situación resulta especialmente paradoxal. Estes espazos, pensados como motor económico e de emprego, permanecen en boa medida illados do transporte colectivo, mentres que a universidade, gran polo de atracción xuvenil e científica, tampouco goza de conexións fluídas cos núcleos periféricos.
Competencias partidas, coordinación incerta
O modelo galego de xestión do transporte metropolitano é, en si mesmo, un crebacabezas administrativo. As competencias sobre os servizos interurbanos recaen na Xunta, mentres que os concellos só poden facer chegar as súas demandas. Esta fragmentación derivou nun escenario de reclamacións cruzadas e respostas demoradas, onde as propostas de mellora se perden en estudos de viabilidade e promesas de consulta pública.
Aínda que dende a administración autonómica se insiste en que se están a analizar as necesidades expostas polos municipios, o certo é que a ausencia de solucións tanxibles alimenta unha sensación de parálise. A cidadanía, pola súa banda, asiste a un debate repetitivo, con escasa información sobre os prazos ou a concreción dos cambios.
Comparativa: outras áreas urbanas e a súa aposta pola integración
A Coruña non é a única urbe galega con este desafío, pero a experiencia doutras cidades de tamaño medio en Europa invita á reflexión. Alí, a creación de consorcios metropolitanos permitiu artellar redes de transporte que priorizan o acceso a universidades e zonas produtivas, con resultados salientables no que respecta á redución do tráfico privado e á mellora da calidade de vida.
Non se trata unicamente de sumar máis autobuses, senón de deseñar rutas intelixentes, frecuencias axeitadas e tarifas integradas. A dixitalización do transporte, con aplicacións que informan en tempo real e fórmulas de pago flexibles, é xa unha realidade en moitos contornos comparables. Por que non na comarca coruñesa?
O reto da mobilidade sostible: moito máis ca unha demanda sectorial
Alén dos intereses de estudantes ou traballadores, a falta de conexións metropolitanas eficientes afecta a toda a sociedade. O tráfico congestionado, a contaminación e a desigualdade no acceso aos servizos urbanos teñen consecuencias sobre a saúde, a economía e a cohesión social.
Pode unha cidade que aspira á innovación permitirse deixar sen resolver a súa mobilidade básica?
A presión para avanzar cara a un modelo menos dependente do coche privado non só procede de quen padece cada día os embotel
Únete a la conversación
Regístrate gratis con tu email para comentar en las noticias. Tu opinión importa.