Un equipo da Universidade de La Laguna (ULL) descubriu en Tenerife un xacemento único onde unha erupción volcánica de hai 312.000 anos deixou impresos talos de cardón en posición de vida. O achado, asinado por nove investigadoras e publicado na revista Review of Palaeobotany and Palynology, revela moldes con estruturas morfolóxicas e celulares practicamente intactas.
## Un fenómeno estraño: a «erupción fría»
As investigadoras describen unha erupción no antigo edificio de As Cañadas do Teide cuxo material piroclástico interactuou con auga mentres descendía. Ese arrefriamento parcial das cinzas permitiu que as plantas quedasen recubertas sen queimarse por completo.
O proceso, pouco habitual en vulcanoloxía, produciu unha especie de molde petrificado que conserva detalles finos do tecido vexetal. Entre eles están estomas, estruturas celulares e restos florais.
A comunidade científica sinala que este tipo de fosilización é unha rareza a escala mundial. En palabras de Carolina Castillo, paleontóloga da ULL e unha das asinantes, o grao de conservación supera o esperado para depósitos piroclásticos.
## O protagonista: o cardón de hai 312.000 anos
Os moldes corresponden a talos dun cardón do xénero Euphorbia, antecesor dos cardóns actuais das illas. Trátase dunha planta suculenta adaptada á sequía, con tecidos destinados ao almacenamento de auga.
Os exemplares fósiles aparecen erguidos, é dicir, en posición de vida, o que facilita a interpretación do contorno e das condicións que houbo no momento da erupción.
- Xénero: Euphorbia (cardóns)
- Idade: 312.000 anos (Pleistoceno)
- Localización: entre Guía de Isora e Güímar, sur de Tenerife; restos tamén documentados preto de Candelaria
## Equipo e metodoloxía
O equipo está composto por paleontólogas, botánicas e vulcanólogas da ULL. As autoras combinaron traballo de campo, microscopía e análise sedimentolóxica para interpretar a xénese do xacemento.
O artigo detalla como pequenos piroclastos, ao mesturarse con auga procedente dun lago no cráter ou de precipitacións, perderon temperatura e compactáronse ao redor da vexetación. Ese recubrimento actuou como unha capa que mantivo a morfoloxía e a estrutura celular.
Os investigadores subliñan a importancia do achado para reconstruír paisaxes e climas do Pleistoceno insular. Ademais, ofrecen claves sobre a interacción entre procesos volcánicos e ecosistemas endémicos.
## Relevancia e perspectivas
Este tipo de preservación abre novas vías para estudar a flora fósil das Canarias cun nivel de detalle inédito. Permite comparar trazos anatómicos con especies actuais e seguir a evolución das adaptacións suculentas.
Os resultados tamén chaman a atención sobre a variabilidade dos fenómenos eruptivos. Non todas as erupcións arrasan de xeito irreversible; baixo circunstancias concretas poden converterse en axentes de conservación paleobiolóxica.
O equipo da ULL planea novas prospeccións en sectores do sur de Tenerife e análises complementarias para datacións máis precisas e reconstruccións paleoambientais.
En conxunto, o descu
Únete a la conversación
Regístrate gratis con tu email para comentar en las noticias. Tu opinión importa.