Nai e a súa filla de dez anos desaloxadas en O Porriño

L. R. D., veciña do Porriño, e a súa filla de dez anos foron desafiuzadas o martes da semana pasada despois de regresar do traballo e atopar unha notificación xudicial na porta e a pechadura cambiada. O desaloxo produciuse porque o contrato de aluguer, que estaba a nome da súa exparella e pai da menor, deixou de pagarse sen que ela fose avisada. Dende entón, a muller e a menor víronse obrigadas a alternar a casa dunha nai do colexio coa da irmá desta mentres buscan un aloxamento estable.

A muller, que prefire manter a súa identidade real por motivos persoais, relata que convivía no piso coa súa parella e a nena dende que chegou de Barcelona hai seis anos. A separación tivo lugar en xaneiro de 2024 nun período no que ela estivo sen emprego; posteriormente conseguiu un traballo a xornada parcial que mantén na actualidade. A pesar do acordo privado acadado coa súa exparella sobre a custodia, a familia non advertiu dos impagos ata que o procedemento xudicial chegou ao punto de cambiar a pechadura.

Segundo explica, o convenio entre ambos establecía que a custodia da menor quedaba ao seu cargo e que el sería quen abonaría a renda mensual, que figuraba a nome del. Para formalizar ese acordo intentou tramitar un convenio regulador con asistencia letrada; o documento foi asinado polo home pero este nunca acudiu a ratificalo ante o xulgado, alegando repetidas desculpas. A falta de ratificación impediu, segundo a afectada, que existisen garantías xudiciais sobre o cumprimento das obrigas económicas.

O importe do aluguer ascendía a 425 euros mensuais, unha cantidade que a muller aseguraba non poder asumir soa polas condicións do seu contrato laboral. A sorpresa ante o desafiuzamento foi dobre: non só a perda da vivenda, senón descubrir que o procedemento se seguira sen que o xulgado tivese constancia da existencia dunha menor no domicilio. A afectada asegura que non recibiu notificación previa que lle permitise reaccionar e que se decatou da data do lanzamento no trámite xudicial posterior.

Tras o desaloxo, varios membros da comunidade escolar e veciñal volcáronse na axuda inmediata: outras nais colaboraron na recollida de pertenzas e facilitaron estancias temporais para a nai e a nena. A familia busca agora unha solución provisional mentres tramita reclamacións e valora opcións legais, aínda que o tempo e a precariedade do seu emprego dificultan o acceso a unha vivenda estable. A muller relata estar en estado de «shock» e subliña a dificultade de conciliar xornadas de traballo coa urxencia de atopar teito para a súa filla.

A exparella permanecía residindo no Porriño tras a ruptura e, segundo a versión da afectada, deixou de abonar a renda sen comunicalo. O procedemento de desafiuzamento, iniciado a partir do impago, culminou co lanzamento práctico que deixou a nai e a filla na rúa. O xulgado, pola súa parte, non tería rexistrado no seu expediente a presenza dunha menor, un dato que a vítima asegura que só coñeceu tras consultar a situación cos servizos xudiciais.

Este caso evidencia a vulnerabilidade dos fogares monoparentais e a fraxilidade dos acordos privados sen respaldo procesual cando afectan á vivenda familiar. Cun contrato laboral a media xornada, a capacidade de acceso a un aluguer no mercado sufrirá restricións engadidas pola escaseza de recursos e a urxente necesidade de refacer a vida. A afectada pediu discreción e apoio para atopar unha solución que protexa á menor mentres trata de regularizar a súa situación.

Organizacións veciñais e axentes sociais consultados por este xornal lembran que, xunto ao apoio veciñal, existen canles administrativas e servizos sociais municipais que poden ofrecer asistencia en casos de emerxencia