Eu non morrerei de amor e Hangar vermello favoritas Biznagas Málaga

Na xornada final da Sección Oficial do Festival de Málaga, celebrada o 13 de marzo de 2026 na capital malaguenya, dous títulos erguéronse como claros aspirantes ás principais Biznagas: o debut en longametraxe de Marta Matute, ‘Yo no moriré de amor’, e o intenso relato chileno ‘Hangar rojo’, dirixido por Juan Pablo Sallato. As dúas películas conquistaron á crítica e ao público pola súa combinación de temas sociais contundentes e interpretacións destacadas, colocándoas en primeira posición para os galardóns que se anunciarán ao peche do certame. A última proxección da competición deixa xa abertas as quinielas e confirma a preferencia do festival por miradas íntimas que abordan conflitos contemporáneos.

‘Yo no moriré de amor’ aborda a irrupción do Alzhéimer nunha familia xa distanciada entre si, e faino desde unha mirada moi persoal que xerou consenso entre os programadores e os espectadores. A ópera prima de Matute encaixa na tradición recente de Málaga de premiar a directoras noveles que combinan compromiso social e linguaxe cinematográfica sensible, un trazado que marcou a selección nos últimos anos. O ton íntimo da película e a delicadeza coa que se representan as fendas familiares colocárona como favorita non só á Biznaga de Ouro, senón tamén nas categorías de interpretación feminina e guión.

Na sección latinoamericana, ‘Hangar rojo’ destacou pola súa dureza e o seu impacto visual; o filme de Sallato propón unha trama de grande carga dramática que deixou pegada nas sesións de prensa e nas salas. A súa proposta, máis rotunda no estilo, foi eloxiada pola precisión da posta en escena e polo traballo do seu reparto, co chileno Nicolás Zárate como un dos nomes que soan con forza para a Biznaga ao Mellor Actor Protagonista. A forza expresiva da cinta colócaa como alternativa sólida para os principais premios latinoamericanos que outorga o certame.

Outra das apostas do festival é ‘La buena hija’, de Júlia de Paz, que comparte esa liña de cine feminista e social ligada ao retrato íntimo pero cun pulso narrativo máis seco e contundente. De Paz xa coñece ben a dinámica do certame: o seu anterior traballo converteu a Tamara Casellas na Biznaga á Mellor Actriz Protagonista, un precedente que engade expectativas sobre o seu novo filme. A película podería capitalizar a afinidade do xurado con historias que combinan realidade social e tensión dramática, e en Málaga parecen valorar esa coherencia autoral á hora de outorgar premios.

Na carreira polas interpretacións femininas, a veterana Carmen Maura destacou polo seu papel en ‘Calle Málaga’, onde desprega unha ampla gama de recursos mantendo a frescura que a caracteriza desde os anos oitenta. A súa presenza na pantalla reavivou o debate sobre a recompensa ás traxectorias consolidadas fronte aos impulsos cara a novas voces. En paralelo, a nova Sonia Almarcha figura como candidata na categoría de reparto pola súa composición da nai afectada pola enfermidade na película de Matute, unha interpretación que conmovera boa parte do público.

Na esfera masculina, ademais de Zárate, o nome de Juan Diego Botto emerxeu con forza pola súa interpretación do personaxe pijo e exagerado en ‘Altas capacidades’, un papel que moitos consideran case asegurado para a Biznaga de reparto masculino. O festival, ademais, puxo sobre a mesa outros títulos con posibilidade de arañar galardóns, como ‘Iván & Hadoum’, de Ian de la Rosa, que propón unha historia de amor entre un mozo trans e unha moza de orixe marroquí no marco de conflitos laborais nos invernadoiros andaluces.

Películas como ‘Lapönia’, de David Serrano, cun elenco encabezado por Julián López e Natalia Verbeke, tamén amosaron opcións para