Un equipo del Instituto Potsdam para la Investigación del Impacto Climático (PIK), en Alemania, identificou que o quecemento global experimentou unha aceleración pronunciada a partir de aproximadamente 2015, segundo un estudo publicado na revista Geophysical Research Letters. Os investigadores axustaron as series de temperatura global para eliminar influencias naturais coñecidas e atoparon un aumento estatisticamente significativo na taxa de quecemento. O achado baséase na análise de varios conxuntos de datos instrumentais e apunta a un cambio de ritmo que atribúen, unha vez descartadas as causas naturais, a factores antropoxénicos. O traballo chega nun momento clave para as políticas climáticas internacionais, ante os compromisos de redución de emisións.

Ao comparar as tendencias de distintos períodos, o estudo calcula que durante a última década as temperaturas globais subiron a un ritmo aproximado de 0,35 °C por década, fronte a unha media de algo menos de 0,2 °C por década entre 1970 e 2015. Esa taxa posterior a 2015 representa a velocidade de quecemento máis alta rexistrada desde que existen medicións instrumentais sistemáticas, iniciadas arredor de 1880. Os autores subliñan que, aínda que a temperatura global sempre mostrou variacións interanuais, a tendencia subxacente acelerouse de forma notable nos últimos anos.

Para precisar a sinal de quecemento a longo prazo os científicos analizaron cinco conxuntos de datos amplamente utilizados: os proporcionados pola NASA, a NOAA, HadCRUT, Berkeley Earth e o reanálise ERA5. A partir desas series aplicaron métodos estatísticos para filtrar os efectos de fenómenos como El Niño, as erupcións volcánicas e as oscilacións na irradiancia solar, factores que introducen «ruído» temporal na evolución térmica global. Ao eliminar esas influencias, explican, emerxeu con máis claridade a aceleración do quecemento desde 2015.

CONTENIDO PATROCINADO

Salado Golf & Beach Resort

Descubre la oportunidad de inversión más exclusiva del Caribe. Villas de lujo con retorno garantizado del 12% anual en Punta Cana.

Conoce más →

A análise foi coordinada por un equipo internacional e, segundo Grant Foster, un dos coautores, os resultados amosan unha aceleración «forte e estatisticamente significativa» do quecemento mundial a partir dese ano. Foster e os seus colegas destacan que o axuste das series observacionais permite identificar unha sinal subxacente que as fluctuacións naturais solapan en períodos curtos. Esa práctica estatística —din— non nega os episodios puntuais de quecemento ligados a El Niño, senón que os restan para deixar ver a tendencia inducida por forzamentos duradeiros.

O estudo aborda un reto habitual na detección do cambio climático: distinguir a tendencia a longo prazo das variacións naturais de curta duración. Fenómenos como El Niño poden elevar temporalmente as temperaturas globais, mentres que grandes erupcións volcánicas poden arrefrialas durante algúns anos. Ao corrixir por eses efectos, os autores lograron unha estimación máis robusta da taxa de quecemento subxacente e amosaron que a década posterior a 2015 alcanza valores inéditos no rexistro instrumental.

A constatación dunha aceleración na taxa de quecemento ten implicacións directas para a xestión do risco climático e a planificación de políticas de mitigación e adaptación. Un ritmo maior de aumento térmico implica unha marxe de tempo máis estreita para limitar o quecemento a niveis aceptables e aumenta a probabilidade de superar limiares asociados a impactos graves sobre ecosistemas, dispoñibilidade de auga e sistemas agrícolas. Os investigadores advirten da necesidade de intensificar a redución de emisións de gases de efecto invernadoiro para frear esa tendencia.

Os autores recoñecen incertezas na cuantificación precisa da taxa de cambio, vinculadas á selección de bases de datos e aos métodos de corrección empregados, pero subliñan a consistencia da sinal ao replicar o procedemento nas distintas series analizadas. Esa converxencia entre conxuntos de datos independentes reforza a confianza na conclusión: a aceleración observada non é un artefacto dunha soa fonte de datos. Os científicos reclaman continuidade na observación e no desenvolvemento de técnicas de detección para monitorizar a evolución do quecemento.

Na comunidade científica a nova súmase a outras evidencias sobre o incremento da frecuencia e intensidade de fenómenos extremos ligados ao quecemento. Aínda que o estudo non ofrece predicións rexionais concretas, os seus resultados serven como advertencia para administracións e axentes económicos sobre a necesidade de acelerar as medidas de redución de emisións e de planificación adaptativa. A curto prazo, os investigadores propoñen continuar refinando as estimacións e ampliar o seguimento climático para avaliar a persistencia desta tendencia acelerada nos próximos anos.