Actualidade: Barbazul chega ao Teatro Real acompañado por un mandarín

Os últimos acontecementos relacionados con Barbazul e a súa chegada ao Teatro Real acompañada xeraron un intenso debate na opinión pública.

Analistas e especialistas coinciden en sinalar que nos atopamos ante un punto de inflexión que podería marcar o rumbo dos próximos meses.

Barbazul e a nova tempada do Teatro Real

Os detalles que emerxeron revelan unha situación complexa que require unha análise detallada. Barbazul, o sinistro personaxe creado por Charles Perrault en 1697, é un dos eixos temáticos da presente tempada do Teatro Real; dous dos títulos que a conforman téñeno como protagonista: ‘Ariadna e Barbazul’ (1907), de Paul Dukas; e ‘O castelo de Barbazul’ (1918), do húngaro Béla Bartók.

Esta ópera é a que presenta o coliseo madrileño entre o 2 e o 12 de novembro nunha produción que estreouse en decembro de 2022 en Basilea (o Theater Basel é, xunto co Real, o coproductor) e que leva a sinatura de Cristof Loy.

O director alemán creou un espectáculo no que integrou outras dúas partituras de Béla Bartók: o ballet-pantomima ‘O mandarín marabilloso’ (1926) e o primeiro movemento da súa ‘Música para cordas, percusión e celesta’ (1937), que serve de conexión coas outras dúas obras.

Loy quería acompañar ‘O castelo de Barbazul’, unha ópera dun acto, «con outra obra do mesmo compositor para darlle maior coherencia ao espectáculo».

Visión artística e musical

«’O mandarín marabilloso’ -explica Cristof Loy– é desgarrador, nervioso, desasosegado. Os momentos líricos aparecen só como pequenas illas dunha calma que tamén anhelan os personaxes da obra.

En cambio, ‘O castelo de Barbazul’ alude xa co seu título a temas como a introspección, o ocultamento, o peche. A música está moi marcada por esta imaxe do castelo, unha metáfora da alma dos seus habitantes, onde moito se mantén oculto.

Os momentos axitados na música están cada vez máis relacionados con Judith, polo que dá a impresión como se ela procedese do mundo do mandarín. O mozo poeta que recita o prólogo e máis tarde reaparece na historia personifica a relación inseparable entre o interior e o exterior e guíanos a través destas dúas historias de amor, que parecen moi diferentes, pero no fondo son estranamente afíns».

Gustavo Gimeno, que é desde o mes de setembro o novo director musical do Teatro Real -esta é a primeira produción que dirixe en Madrid xa no seu novo cargo- estará no fosso para dirixir ao Coro e Orquestra Titulares do coliseo e a un reparto composto, en ‘O mandarín marabilloso’, por Gorka Culebras, Carla Pérez Mora, Nicky van Cleef, Jarosław Kruczek, Joni Österlund, Mário Branco e Nicolas Franciscus; este último tamén intervén en ‘O castelo de Barbazul’ xunto a Christof Fischesser e Evelyn Herlitzius.

O propio Loy asina a coreografía da pantomima-ballet. «Béla Bartók -explica- escribiu nas súas cartas que non quería para ‘O mandarín marabilloso’ un coreógrafo normal senón máis ben un director de teatro. Así que pensei que era o meu momento, porque a súa música, ademais, chega moito… Xa tiña creado momentos de coreografía e movemento en montaxes operísticas anteriores».

As dúas obras, afirma Loy, son «dúas historias de amor e falan da conexión entre o amor e a violencia. En ‘O mandarín marabilloso’ hai unha sociedade na que se ve a necesidade que ten o ser humano de crear algo xuntos, de amar e ser amado, algo que crea te