Álvaro Prieto, mariñeiro galego, gaña a Media Maratón de París

Álvaro Prieto, o marinheiro galego que gañou a Media Maratón de París: «Teño un bebé de cinco meses e outro de dous anos, adestro o xusto para non me volver tolo»

Álvaro Prieto Fervenza, marinheiro e veciño de Cangas do Morrazo, gañou o domingo 8 de marzo na categoría de maiores de 45 anos da Media Maratón de París, completando os 21.098 metros en 1 hora, 10 minutos e 27 segundos. A proba, disputada a beiras do Sena e coa meta na Praza da Bastilla, deixouno ademais como primeiro español da xornada e no posto 125 da clasificación xeral. Prieto afrontou a carreira como unha escapada familiar e, pese a restarlle importancia, o seu triunfo adquiriu valor polo nivel da competición. A vitoria serviulle para impoñerse con máis dun minuto sobre o segundo clasificado da súa franxa de idade.

O galego tivo como rival destacado na súa categoría ao triatleta alemán Jan Frodeno, campión olímpico en Pequín 2008 e varias veces vencedor no Ironman, o que engade trascendencia ao seu logro. Prieto combinou o esforzo deportivo cunha vida laboral e familiar moi esixente, e en París soubo dosificar forzas para manter un ritmo competitivo. Tras cruzar a meta, celebrou a vitoria xunto á súa parella e os seus fillos, que viaxaron con el como parte dunha viaxe compartida. O seu tempo permitiulle, ademais, reafirmar a súa condición de atleta veterano cunha marca sólida para a súa idade.

O corredor describiu a cita parisina como unha «escusa e un premio» para gozar coa familia, máis que como unha obsesión deportiva. O percorrido entre as céntricas ribeiras do Sena e a histórica Bastilla ofreceu un escenario axeitado para unha carreira que mesturou turismo e competición. Prieto mostrouse satisfeito coa xestión da proba e por ter mantido a concentración nun ambiente tan multitudinario. A vantaxe sobre os seus inmediatos perseguidores reflicte unha preparación eficiente máis que unha aposta polo marxe físico extremo.

Compatibilizar a actividade atlética co seu traballo no Real Club Náutico de Rodeira e, nalgúns casos, embarques faenando na frota do polbo, forma parte da súa rutina diaria. Prieto recoñece que a presenza dun bebé de cinco meses e doutro de dous anos cambioulle os ritmos de adestramento e as prioridades. Por iso alega que «adestro o xusto» para conservar a cordura e gozar do deporte sen convertero nunha obriga. Ese xeito de entender o atletismo permitiulle manter a motivación sen caer na presión das marcas permanentes.

A súa traxectoria no atletismo esténdese xa por máis de un cuarto de século e non estivo exenta de cambios de club e de etapas. Comezou no fútbol base do Alondras e pronto volcouse no atletismo durante as súas prácticas de Técnico Superior en Actividades Físicas e Deportivas (TAFAD). Posteriormente defendeu cores en equipos como o Vila de Cangas e o Playas de Jandía, que despois pasou a ser EAMJ Fuerteventura, e competiu tamén en clubes como o Narón, Corredoiras de Bueu e o Pinarium de Marín. O seu paso por esas entidades deuille experiencia e un pedigrí competitivo que agora se reflicte en xestas como a de París.

Aínda que nunca figurou entre os nomes mediáticos do fondo español, o seu desempeño e a súa constancia granxearonlle respecto no circuito autonómico e nacional. Prieto reivindica a figura do deportista que compaxina traballo, familia e adestramento, unha realidade habitual no atletismo popular. Ao longo da súa carreira viviu épocas de maior esixencia por mínimos e marcas, pero agora asegura ter atopado unha relación máis saudable co deporte. Esa reconciliación coa carreira permítelle afrontar probas con menos presión e máis disfrute.

Na capital francesa o seu triunfo non foi só persoal, senón tamén un recordatorio de que a competición pode ter matices distintos segundo as etapas da vida. Vencer nunha proba con rivais da talla de Frodeno e log