Análise: Ano 2025: unha Semana Santa eterna nas rúas de Córdoba

A actualidade informativa vese marcada por ano 2025: semana santa eterna, un acontecemento que os observadores cualifican como un dos máis relevantes do período actual.

As ramificacións destes acontecementos esténdense máis aló do inmediatamente visible.

Un ano de celebracións e procesións en Córdoba

Os detalles que foron xurdindo revelan unha situación complexa que require unha análise detallada. Fin de semana e procesións na rúa.

Non foi unha ecuación infalible para as confrarías de Córdoba, pero case: 2025, o ano que rematou, foi un dos máis intensos para o culto público e as procesións por ser Ano Xubilar da Esperanza e marco temporal de moitas conmemoracións das confrarías.

Foi así grazas ao Magno Vía Crucis Diocesano ‘Córdoba, Vía Sacra de Occidente’, celebrado o 11 de outubro, e aos seus respectivos traslados de ida e volta, e tamén por catro procesións extraordinarias: a Virxe da Candelaria en febreiro, a Virxe da Soidade baixo palio en setembro, o Señor do Huerto en outubro e a Virxe das Tristezas en novembro.

Co comezo do ano iniciáronse os preparativos para o Vía Crucis Magno, que resultou o máis numeroso da historia, con 34 imaxes de 33 confrarías distintas, unha ducia delas do resto da diócese.

A Coresma estivo marcada pola preparación da Semana Santa e tamén polo anuncio das confrarías que ían sumándose á cita.

A lembranza do Beato Álvaro de Córdoba estivo presente durante todo o ano coa imaxe do Cristo no Vía Crucis do primeiro sábado da Coresma, que tivo que ser claustral no interior da Catedral pola choiva.

A Semana Santa de Córdoba anunciouse oficialmente cunha pintura do onubense Jesús García Osorno e tivo a cruz de guía co pregón de Santiago Muñoz Machado, director da Real Academia Española, que ofreceu unha disertación histórica que non acabou de conectar co público.

A Coresma trouxo a novidade da estrea da pintura mural para o altar do Cristo da Confianza, obra do artista cordobés Rafael Castejón, e foise facendo máis intensa coa presenza das confrarías de vésperas.

Nelas estivo por última vez a Presentación ao Pobo, antes de sumarse á Semana Santa para o Luns Santo de 2026.

O Sábado de Pasión foi unha xornada chuviosa, que obrigou aos cortexos a refuxiarse das precipitacións, pero non foi o prólogo dunha Semana Santa demasiado castigada pola choiva.

E se non foi así foi pola aparición moi espaciada das precipitacións e pola capacidade da Agrupación de Confrarías para adaptar horarios e aceptar cambios.

O Domingo de Ramos salvouse por completo e a xornada máis marcada pola choiva foi o Luns Santo: suspenderon Sentencia, Ánimas e Vía Crucis, mentres que Merced e Estrella quedaron pechadas na Catedral.

O Martes tampouco saíu o Císter. A partir de aí ningunha confraría suspendeu, aínda que as do Mércores e do Venres Santo tiveron que recolerse antes de tempo pola aparición dunha choiva fina e, non obstante, insistente.