Santiago de Compostela, 24 de marzo de 2026 — O Parlamento de Galicia aprobou este martes unha modificación da Lei de Saúde de Galicia que introduce medidas específicas para previr e dar resposta ás agresións contra profesionais sanitarios. A iniciativa recibiu o voto favorable dos grupos maioritarios, mentres que o BNG e o deputado de Democracia Ourensana optaron pola abstención, deixando a reforma aprobada sen votos en contra.
Que recolle a norma e como se aprobou
A reforma eleva ao «máximo rango» as medidas de prevención e protección fronte ás agresións, segundo defendeu o conselleiro de Sanidade, Antonio Gómez Caamaño, durante a súa intervención no pleno. Máis aló do endurecemento sancionador, a modificación incorpora previsións sobre formación específica para o persoal, protocolos de actuación ante episodios violentos e mecanismos de apoio ás vítimas, a xuízo do Goberno autonómico.
Na votación, o Grupo Popular e o Grupo Socialista respaldaron o texto. O PSdeG —representado no debate pola deputada Elena Espinosa— defendeu o seu apoio como un «primeiro paso» e valorou que algunhas emendas socialistas foran aceptadas, pero insistiu en que a norma non resolve todos os problemas que rodean a seguridade no sistema sanitario.
“Non ataca o problema de raíz”, afirmou Elena Espinosa, tras relatar distintos episodios de agresións e ameazas a profesionais e reclamar medidas sobre cadros de persoal, listas de espera e tempos de atención.
Pola súa parte, a portavoz do BNG, Montse Prado, e o deputado de Democracia Ourensana, Armando Ojea, coincidiron en que a iniciativa se orienta principalmente á sanción a posteriori e adoece de medidas estruturais para reducir os desencadeantes destas condutas. A portavoz nacionalista chegou a cualificar a reforma como «un mal parche» se non ven acompañada de recursos e reforzos na Atención Primaria e Urxencias.
Un problema con raíces sanitarias e sociais
A discusión parlamentaria devolveu ao primeiro plano unha realidade que profesionais e sindicatos veñen denunciando con insistencia nos últimos anos: o aumento de episodios de violencia verbal e física en centros de saúde e hospitais, e o desgaste de cadros de persoal que, segundo diversas queixas, chegan ao límite. En Galicia, residencias, centros de saúde rurais e os servizos de urxencias foron sinalados con frecuencia como escenarios propicios para tensións que, na súa peor expresión, derivan en agresións.
Os críticos da reforma sinalan que as agresións non aparecen de forma illada: prodúcense nun tecido asistencial con carencias de persoal, listas de espera que tensionan a paciencia das familias e tempos de resposta insuficientes nalgúns territorios. A referencia ao Complexo Hospitalario Universitario da Coruña —centro citado habitualmente nos debates sobre saturación asistencial— serviu de argamasa para levar o discurso desde o incidente puntual á política sanitaria global.
Desde a Xunta deféndese que dotar dun marco xurídico claro sobre prevención, denuncia e apoio ás vítimas axudará a reducir a impunidade e a protexer a quen sosteñen o sistema. Ademais, a consellería anunciou que, tras a aprobación, empezará a deseñar os instrumentos desenvolvedores da lei: protocolos, campañas formativas e canais de coordinación con forzas de seguridade.
Repercusións, dúbidas e os próximos pasos
O acordo no Parlamento, aínda que maioritario, deixa aberta a incógnita sobre a súa eficacia real. A oposición nacionalista e o deputado ourensán plantexan un escenario no que a norma cumpre un papel disuasorio p
