O goberno local coruñés puido sobre a mesa unha proposta cultural que promete reavivar o debate histórico en Galicia. A intención é rescatar unha antiga enseña marítima do século XIX para que funcione como estandarte oficial da cidade. Desde o Concello sostén que esta bandeira provincial foi, de feito, a inspiración directa e a orixe da actual bandeira autonómica, unha afirmación que acendeu de inmediato a mecha entre os expertos en heráldica.
Unha reivindicación dende o goberno local
O executivo municipal lanzou unha mensaxe directa a través dun vídeo institucional recente. Na súa intervención, a primeira edil plantea unha cuestión que dá moito que pensar: a cidade carece de bandeira propia porque, segundo a versión oficial que agora se defende, fai xeracións cedeu a súa enseña para que se convertese no símbolo de toda a comunidade. Unha afirmación contundente. A iniciativa busca, polo tanto, recuperar este estandarte histórico decimonónico para engalanar os edificios oficiais da urbe.
Convén lembrar que a vexiloloxía é unha ciencia exacta e rigorosa, pero a miúdo traballa sobre documentos antigos, tradicións orais e triangulacións visualmente complexas. Non é de sorprender que calquera proposta sobre a que se sostén a orixe absoluta dos símbolos identitarios desemboque nunha polémica de profundo calado. Para o goberno local, recuperar esta enseña non é un simple trámite estético, senón un acto de xustiza histórica. Alí está a clave de toda esta disputa.
A orixe dos símbolos galegos no século XIX
Basta con repasar a historia da Galicia do Oitocentos para entender a magnitude desta cuestión. Foi unha época de efervescencia cultural e política, o século do Rexurdimento, cando as elites ilustradas da rexión comezaron a buscar signos de distinción propios. O panorama xeral era de construción de identidades colectivas en toda Europa. Neste escenario de reivindicación de raíces, a elección dun cores ou outras non deixaba nada ao azar. O branco e o azul terminaron consolidándose no imaxinario colectivo, pero o porqué exacto desa elección segue hoxe aberto á interpretación dos historiadores.
Ninguén se lle escapa que o mar sempre foi o gran protagonista da historia da Coruña. Quen recorre a Cidade Vella ou se asoma ao porto comprende de inmediato esta vocación oceánica. Dende a baía coruñesa saíron innumerables expedicións comerciais e militares durante aquela centuria. Os portos galegos fervían cunha actividade febril, un ir e vir de buques que debían levar ensignas específicas para identificarse legal e comercialmente ante as autoridades. Era un sistema necesario para manter a orde nunas augas frecuentemente hostís e codiciadas.
As provincias marítimas e o seu legado vexilolóxico
Durante o século XIX, a Marina española dividiu a extensa e perigosa liña costeira do país en diferentes provincias marítimas, cada unha coas súas propias marcas de identidade para os buques rexistrados nas súas augas. A demarcación coruñesa, como cabeceira naval de primeiro orde no Atlántico, contaba co seu propio pabellón de identidade. Quen analiza a situación da época conclúe rapidamente que estes trapos coloridos, colgados nos mástiles dos bergantíns e fragatas, eran moito máis que simples pezas de pano: representaban o poder administrativo, económico e estratéxico dunha zona concreta. Non é menor o dato de que moitos destes símbolos navais acabarán influíndo, dun modo ou outro, nas decisións heráldicas das institucións civís na terra firme.
As fontes municipais sostén que existen indicios visuais e documentais que vinculan directamente aquel estandarte da capitanía marítima co deseño final adoptado por Galicia como ente territorial. As similitudes saltan á vista ao pouco que un se achegue a…
Información adiantada en exclusiva por La Voz de Galicia.
