Drones vendimadores chegan ás viñas en pendente da canón do Sil

A vendima de 2026 na Ribeira Sacra pasará aos anais por dous motivos. É a máis temperá que se lembra na zona e, ademais, a primeira na que un dron participou na recollida da uva, como adiantou La Voz de Galicia. A tecnoloxía aérea estéase así nunha das paisaxes vitícolas máis difíciles de toda Europa.

Adiós ao carretado, o traballo máis duro

Quen coñeza a viticultura heroica sabe exactamente de que se fala cando se menciona o carretado. Subir as caixas de uva costa arriba, socalcos mediante, é a faena máis extenuante de toda a campaña. Un esforzo físico enorme que durante séculos marcou o ritmo —e as lesións— das cuadrillas de vendimadores.

Pois ben, aí está a chave do asunto: os drones vendimadores eliminan ese traballo por completo. O aparello encárgase de transportar a uva polos aires do canón, aforrando ás persoas a peaxe física que durante xeracións foi inevitable. Non é menor o dato nunha comarca onde a falta de brazos e a idade media dos viticultores son preocupacións permanentes.

Entusiasmo na adegas pioneira

A acollida entre quen xa o probou non pode ser máis favorable. Na adega que empregou o sistema non agochan a súa satisfacción co resultado: cualifícano, directamente, de marabilla. Tendo en conta a prudencia habitual do sector ante as novidades tecnolóxicas, semellante entusiasmo di moito.

Convén lembrar que o canón do Sil presenta condicións que ningunha máquina terrestre pode resolver. As pendentes son tan pronunciadas que gran parte da vendima se segue facendo a man, como fai centos de anos, co risco e o desgaste que iso implica. Un dron que sobrevoa o desnivel converte en cuestión de minutos un traslado que a pé esixía horas e músculos a rebosar.

Unha vendima para o recordo

O certo é que a campaña de 2026 reúne todas as condicións para quedar gravada na memoria da Ribeira Sacra. O adianto das datas, consecuencia dun ciclo vexetativo atípico, xa bastaría para iso. Pero a estrea da vendima aérea engade un simbolismo extra: o momento en que a viticultura heroica do Sil deitou unha ollada ao futuro.

Ninguén debería agardar, iso si, que os drones substitúan da noite á mañá as cuadrillas tradicionais. A vendima en pendente extrema seguirá esixindo mans expertas para cortar o acio, e a recollida por aire é só a primeira peza dunha cadea que está en pañais. Pero a porta xa está aberta.

Queda por ver se a tecnoloxía se estende polo resto de adegas da denominación ou se o custo a reserva, de momento, a unhas poucas. A cifra de viñas abandonadas cada ano no canón fala por si só: calquera ferramenta que alivie o esforzo de cultivar estes socalcos non é un capricho, senón posiblemente unha cuestión de supervivencia para a paisaxe vitícola máis espectacular de Galicia. Estamos ante o principio da fin do carretado a ombro? Dentro duns anos, as viñas do Sil dirano.