Lavacolla pechará as súas pistas durante 35 días, entre o 23 de abril e o 27 de maio, para executar obras de mantemento que a Xunta programou dende hai meses. O parón supón un impacto económico claro para Santiago: desde a paralización de concesións no propio aeroporto ata a posible perda de pernoitas e o encarecemento dos desprazamentos empresariais. Sen embargo, os expertos consultados por este xornal insisten en que é imposible dar agora unha cifra fiable do custo total: faltan variables clave sobre a reacción real dos viaxeiros.
A primeira vaga: a parada dentro do aeroporto
O efecto máis inmediato verrá na actividade que se vive dentro da terminal. Cafeterías, tendas, servizos de handling e concesións deixarán de facturar durante, polo menos, o mes e medio de peche efectivo, e algúns negocios sufrirán tamén a inactividade previa e posterior pola loxística ligada ao corte. Segundo a profesora de Economía Aplicada da USC, María Cadaval, moitos establecementos que dependen do tránsito aeroportuario manteñen plantillas con contratos temporais ou vinculados a picos de demanda, e “durante dous meses aproximadamente van estar sen traballar”.
A ese golpe directo —a caída de ingresos por taxas e servizos aeroportuarios— é o que, ao cabo, será máis doado de cuantificar cando conclúan as obras: poderase comparar facturación e taxas respecto de períodos equivalentes. Aínda así, ese cálculo non recolle o efecto multiplicador que se filtra máis aló da verja do recinto: taxis, empresas de aluguer de vehículos, axencias de transfer e os empregos asociados sentirán a merma de pasaxeiros como unha contracción real do mercado local.
“É moi difícil cuantificalo a priori”, sinala María Cadaval, que rexeita as cifras que xa circulan sen un modelo técnico que explique como reaccionará a demanda.
Un golpe para o turismo: menos estancias e menor gasto
Fóra do perímetro aeroportuario a preocupación medra. Santiago recibe en abril e maio entre 300.000 e 350.000 viaxeiros, segundo os datos citados polos expertos, unha antesala da tempada alta que inclúe peregrinos, turismo urbano e congresos. A falta de voos directos introduce un freo nas decisións de viaxe: parte do público pode optar por cancelar, outros reprogramarán a súa chegada a través de A Coruña, Vigo ou mesmo Porto.
A substitución de aeroporto non é inocua. Se un visitante aterra en A Coruña ou en Vigo ten que reorganizar o seu itinerario —traslados, horarios e, a miúdo, custos engadidos—; moitos acabarán reducindo a duración da estancia. “Os que manteñan a viaxe probablemente pasarán menos días na cidade”, advirte Cadaval, e ese acurtamento repercute de forma directa en hoteis, hostalería, comercio e servizos turísticos. Menos noites implica menos reservas e menos consumo en restaurantes; o impacto, por tanto, prodúcese por dobre vía: menos viaxeiros e menos gasto por viaxeiro.
O efecto sobre o Camiño de Santiago tamén é relevante, aínda que difícil de illar. Abril e maio adoitan concentrar visitantes que combinan turismo cultural con etapas do Camiño; a incomodidade de chegar ao aeroporto axeitado pode desprazar peregrinos a rutas ou destinos con mellor accesibilidade, ou ben empurralos a adiar a súa viaxe ata a normalización das conexións aéreas.
“Os que manteñan a visita probablemente pasarán menos días na cidade”, apunta a economista, sintetizando o dobre impacto que afronta a hostalería compostelá.
Empresas, congresos e o custo do tempo
Máis aló do turismo, o peche ten implicacións para o resto da actividade económica. A operación desde aeródromos alternativos aumenta o
