O desastre marisqueiro sacode Arousa, Vigo e Muros-Noia

As rías de Arousa, Vigo e Muros-Noia viven días aciagos. Tanto os balances oficiais coma as avaliacións das confrarías coinciden: a mortaldade nos bancos marisqueiros é de tal calibre que ameaza con cambiar o pulso económico e social da zona. Non é un episodio illado, senón o maior golpe en anos para as familias que dependen do mar.

Unha mortaldade sen precedentes no corazón das rías

Abonda con percorrer o peirao do Xufre, na Illa de Arousa, para captar a dimensión do desastre. Dende as primeiras horas do día, mariscadoras e mariscadores revisan as bateas coa esperanza de atopar vida onde só quedan cunchas baleiras. As cifras oficiais das lonxas, cruzadas coa valoración das confrarías, revelan unha coincidencia raras veces vista na costa galega: a maioría dos bancos produtivos sufriron perdas de entre o 80% e o 100%. Demasiado para quen leva xeracións vivindo do mar.

Un alto cargo municipal da comarca sinala a gravidade do asunto: «Nunca viramos nada igual». O dato non é menor se se ten en conta que a ría de Arousa supón a principal despensa de marisco de Galicia. Alí concéntranse centos de familias arredor da extracción de ameixa, berberecho ou mexillón. O desplome das capturas afecta á economía do Grove, Cambados, Rianxo ou Ribeira, pero tamén a toda a rede de comercialización que se estende pola provincia de Pontevedra.

Vigo e Muros-Noia: o drama repítese

En Vigo, a sensación de alarma medra entre as confrarías. As zonas de extracción na enseada de San Simón ou na contorna de Cesantes presentan un panorama semellante ao de Arousa. Apenas queda marisco que recoller, e os traballadores nótano nos seus petos. «As contas non saen», comenta unha fonte do sector, resignada ante a evidencia. É a realidade de quen viu como o traballo de meses desaparece en apenas uns días.

Mentres, na comarca de Muros-Noia o problema acada dimensións dramáticas. A ría, que o pasado ano viviu unha das mellores campañas de berberecho, asiste agora a un desplome sen precedentes. Fontes xudiciais consultadas na zona aseguran que a preocupación entre as autoridades locais é máxima, xa que boa parte do emprego depende da saúde do marisqueo. Non semella casualidade que nos últimos días se intensificasen as xuntanzas entre confrarías, administración e técnicos, todos buscando respostas a unha situación límite.

Que din os datos oficiais e as confrarías

Cómpre lembrar que as rulas —as lonxas onde se subasta o marisco— levan un control estrito das capturas. Os balances oficiais das últimas semanas reflicten unha caída vertixinosa no desembarco de ameixa fina, xapónica ou babosa. Nalgúns puntos, a redución supera o 90% respecto ao mesmo período do ano pasado. A cifra fala por si soa.

Pola súa banda, a avaliación realizada polas confrarías non difire demasiado. Os informes internos, aos que tiveron acceso as autoridades, confirman que a mortaldade afecta de xeito desigual, pero xeneralizado, aos principais bancos. A coincidencia dos datos oficiais cos recollidos polos propios profesionais do mar reforza a gravidade do escenario. «Nunca viramos unha cousa así», lamenta un patrón maior dunha confraría da área de Vigo.