O éxodo de autónomos golpea ao corazón produtivo galego

Galicia perde autónomos a un ritmo preocupante. Comercio, sector agropecuario e hostalaría son os grandes prexudicados dunha sangría que non semella ter fin. Detrás de cada peche latexa a historia dunha comarca que perde vida e servizos.

Comercio local: persianas que baixan e non soben

Abonda con pasear pola Rúa Real de Ferrol ou a Praza Maior de Lugo para advertir un fenómeno que se repite en case todas as cidades e vilas galegas: cada vez hai máis locais pechados, con carteis de “Alúgase” acumulando po. O pequeno comercio, ese que durante décadas sostivo a economía de barrios e aldeas, sofre unha caída que alarma a veciños e responsables municipais. As cifras, frías e persistentes, debuxan un goteo de baixas que non se compensa con novas altas. Un responsable local resúmeo así: “Non hai relevo, nin sequera en sectores onde antes era habitual o traspaso xeracional”.

A competencia das grandes superficies e o auxe das compras en liña teñen moito que ver neste declive. Pero non son as únicas causas. O encarecemento das materias primas e a suba dos alugueiros puxeron contra as cordas a moitos comerciantes. O certo é que, en moitos casos, a xubilación forzosa ou a falta de rendibilidade precipitan o peche de negocios familiares de toda a vida. Demasiado tempo vendo como o esforzo diario non dá froitos.

O campo galego, cada vez máis despoboado

Quen percorra a Terra Chá ou as aldeas do Deza comprobará que a sangría de autónomos afecta especialmente ao sector agrario. Onde antes había actividade e son de tractores, agora esténdese o silencio. Un dato non menor: as explotacións agrarias galegas diminuíron ano tras ano, e con elas desaparecen postos de traballo e oportunidades. Ninguén pode dicir que sexa unha sorpresa; a falta de relevo xeracional e as dificultades para facer rendible unha explotación pequena pesan como unha lousa.

As axudas públicas e os programas de apoio non lograron frear a tendencia. Un agricultor da zona de Sarria, que prefire non dar o seu nome, exprésao con resignación: “Non compensa traballar de sol a sol para gañar menos ca nunha fábrica”. Ademais, os custos de produción disparáronse no último ano. Fertilizantes, gasóleo e pensos alcanzan cifras récord. Se a isto lle sumamos a burocracia e os vaivéns dos prezos na orixe, non estraña que moitos opten por botar o peche.

Hostalaría: a resaca da pandemia e un futuro incerto

Poucas veces un sector tan emblemático de Galicia viviu unha crise tan prolongada. A hostalaría, motor de emprego en comarcas como O Salnés ou A Mariña, arrastra aínda a resaca da pandemia. Aínda que algúns bares e restaurantes lograron sobrevivir, moitos outros non volveron levantar a trapa. O volume de baixas de autónomos neste sector supera ao de novos emprendedores, e a tendencia non remite.

A inflación, o encarecemento da enerxía e a dificultade para atopar persoal cualificado súmanse a un cóctel explosivo. Na Praza do Obradoiro, o bulicio turístico non logra agochar a realidade dos negocios que pecharon para sempre. Un hostaleiro veterano admíteo: “Só aguantan os que teñen aforros ou apoios familiares”. As marxes estreitáronse tanto que calquera imprevisto pode ser a puntilla definitiva.

As cifras: unha perda que preocupa

Segundo os datos oficiais da Seguridade Social, Galicia perdeu milleiros de autónomos nos últimos doce meses. O descenso concéntrase nas provincias do interior, onde o tecido produtivo depende en gran medida de pequenos empresarios. A cifra fala por si soa: cada baixa é un negocio menos, pero tamén unha familia que queda sen ingresos e unha veciñanza que perde servizos.