O PSdeG evita fogos internos: só Ferrol verá primarias na súa carreira cara ás municipais.

O Partido Socialista de Galicia pechou este venres o primeiro gran capítulo da súa maquinaria electoral de cara aos comicios municipais do ano que vén. A Comisión Nacional de Ética do partido acordou a designación directa de candidatos en trece alcaldías, deixando aberta a única competición interna que realmente alterará o calendario: a de Ferrol. Alí, dous nomes propios disputarán o liderado da candidatura.

A decisión transmite unha mensaxe clara desde a dirección nacional do partido. Unha mensaxe de control, de orde interna e, sobre todo, de vontade firme para evitar fracturas nun ciclo electoral que se presenta esixente. Cómpre recordar que as primarias, cando hai máis dun contendor, poden dinamitar agrupacións locais enteiras durante meses.

Ferrol: o único ring onde haberá combate

A ninguén se lle escapa que a cidade departamental concentra toda a tensión. A dirección galega do PSdeG aceptou que dous aspirantes compitan en primarias abertas. Dous perfís, dúas estratexias e unha mesma sigla en xogo. É a única localidade de toda Galicia onde o voto dos afiliados decidirá quen encabezará a papeleta municipal.

Difícil atopar outro escenario onde o partido optase por deixar correr o reloxo sen intervención desde arriba. O certo é que a dirección podería ter forzado un consenso, como fixo noutras cidades. Pero na Ferrolterra, as distancias entre aspirantes eran demasiado amplas para coselas nunha habitación pechada.

O resultado será unha campaña interna breve, intensa e controlada polo calendario da Comisión de Ética. Dous candidatos, un gañador e, despois, a obriga de recompor cristais. Tempo de máis perdido en guerras fratricidas noutras etapas. Agora, o PSdeG busca saír rápido e unido.

Santiago: designación directa sen sobresaltos

No outro extremo do mapa, a cidade compostelá vivirá exactamente o contrario. O actual delegado do Goberno en Galicia será proclamado candidato do PSdeG sen necesidade de pasar polas urnas internas. Ninguén recolleu avais para competir. Ninguén presentou alternativa. A maquinaria aliñouse con naturalidade.

Non é menor o dato. Santiago é unha das sete grandes cidades galegas e un símbolo político de primeira orde. Que a designación se resolva pola vía rápida revela dúas cousas. Primeiro, que o aspirante elixido acumula apoios sólidos na agrupación local. Segundo, que a dirección rexional prioriza a estabilidade nas grandes capitais sobre calquera outra consideración estratéxica.

Abonda con mirar o mapa completo. Trece alcaldías definidas dun só plumazo. Unha soa primaria activa. O partido aforrará enerxía, tempo e recursos nun momento no que cada mes conta de cara ás urnas.

A mensaxe da Comisión de Ética: pechar o grifo do conflito

Poucas veces un órgano interno de control toma decisións con tantas implicacións tácticas. A Comisión Nacional de Ética do PSdeG non se limitou a refrendar nomes. Deseñou o terreo de xogo. E fíxoo cunha filosofía moi clara: primarias só onde sexan inevitables, designación directa onde exista consenso ou onde a dirección considere que a competición interna faría máis dano que beneficio.

O modelo galego do PSOE para estas municipais alónxase do cataclismo. Prefire a vía rápida do pacto tácito ao desgaste dun proceso democrático que, en ocasións, deixa feridas difíciles de pechar. As bases votarán en Ferrol e en ningún outro sitio. O resto de candidaturas virá selado desde arriba, co visto bo dos órganos de dirección.