O titular da Alianza Atlántica, Mark Rutte, saíu este domingo en defensa da ofensiva militar liderada por Estados Unidos —con apoio de Israel— contra obxectivos en Irán e calificouna de «necesaria» para eliminar a capacidade nuclear e misilística de Teherán. A declaración, realizada nunha entrevista cun medio estadounidense, chega nunha semana marcada pola ameaza de peche do estreito de Ormuz, subidas bruscas do prezo do petróleo e a escalada verbal entre Washington e Teherán que mantén en vilo a Europa e a países ribeiregos como España.
Os feitos e a posición da OTAN
Nas súas palabras públicas, Rutte defendeu que a acción estadounidense é «fundamental» para neutralizar o que cualificou de «ameaza existencial» para Israel, para a rexión e para Europa. O secretario xeral instou ademais a colaborar cos 22 países que asinaron un documento conxunto mostrando disposición a garantir a libre navegación polo estreito de Ormuz, vía pola que transita aproximadamente o 20% do petróleo mundial, segundo cálculos compartidos por diplomáticos europeos.
O peche parcial ou total dese corredor provocou xa fortes subidas do prezo do petróleo nos mercados internacionais, un efecto que comeza a notarse en España e en Galicia en forma de encarecemento dos carburantes e custos loxísticos. Na práctica, as peticións estadounidenses para que os aliados contribúan con escoltas a buques mercantes e petroleiros atoparon eco entre socios, pero tamén inercias e límites: non todos os asinantes do documento están dispostos a implicarse en operacións de risco máis aló de misións de vixilancia ou apoio humanitario.
Rutte vinculou a seguridade naval coa necesidade de desactivar a capacidade balística iraní e evitar que o conflito se traduzza en ataques á infraestrutura enerxética. As súas palabras prodúcense en paralelo ás ameazas do propio presidente estadounidense, Donald Trump, que chegou a advertir con atacar centrais eléctricas iranianas se o estreito non quedaba aberto en 48 horas. En resposta, as Forzas Armadas iranianas —a través do portavoz Ebrahim Zolfagari— ameazaron con pechar completamente o paso e «destruir os intereses económicos» de Estados Unidos se se atacaban instalacións críticas.
Contexto e antecedentes da escalada
A guerra que enfronta desde o 28 de febreiro a Estados Unidos e Israel contra Irán desencadeouse tras o asasinato do líder supremo persa, o axatolá Alí Jameneí, un feito que revolucionou o tablero estratéxico en Oriente Próximo. Desde entón, a dinámica foi de rápido deterioro: ataques con mísiles e drones, represalias sobre intereses comúns e unha forte presión sobre as rutas marítimas do golfo Pérsico.
España non é allea ás consecuencias. O presidente do Goberno, Pedro Sánchez, respondeu a este intercambio de ameazas reclamando a apertura do estreito e alertando do risco dunha crise enerxética «a longo prazo». Sánchez comparecerá esta semana no Congreso para explicar a posición do Goberno e as medidas que está a estudar, nun momento no que a maioría dos grandes portos españois —Vigo, A Coruña, Alxeria— observan con preocupación a evolución dos seguros marítimos e as tarifas de frete.
En Galicia, onde a pesca e o tráfico portuario son actividades clave, a inquietude é palpable. Armadores e consignatarios consultados nas últimas horas sinalan que, se a situación se prolonga, as rutas alternativas encarecerían os custos operativos; ademais, o sector naval e de reparacións —con estaleiros destacados na Ría de Vigo— podería verse afectado pola incerteza nos mercados internacionais e a cautela dos investidores.
Repercusións e próximos pasos
A lexitimidade e a proporcionalidade d
