A historia recente demostra que as guerras afastadas raramente permanecen como tales. O que comeza como un conflito rexional acaba, inevitablemente, por transformarse nun debate doméstico en países que teoricamente non participan nel. O exemplo máis evidente deste fenómeno é a capacidade de mobilización que os eventos en Oriente Próximo seguen tendo nas cidades europeas, onde a rúa esixe aos seus gobernos posicións máis activas a favor da desescalada.
O eco da política internacional nas rúas galegas
Neste contexto de crecente tensión xeopolítica, os espazos públicos das cidades españolas volven encherse de voces que piden un cambio radical na política internacional. Non é un fenómeno novo, pero si un que parece ter atopado un segundo aire nos últimos meses. A sensación de que o mundo se encamiña cara a un escenario de confrontación aberta fixo que moitos cidadáns que tradicionalmente non participaban en protestas se sumen agora ás convocatorias.
Unha destas cidades foi A Coruña, onde un grupo de persoas se reuniu nun dos seus puntos máis emblemáticos para esixir o fin das hostilidades. Non estaban sós: a convocatoria respondía a unha iniciativa coordinada a nivel estatal que reuniu a milleiros de persoas en decenas de localidades diferentes, todas baixo unha mesma mensaxe: a necesidade urxente dun alto o fogo.
Da protesta á presión política
O que resulta particularmente interesante deste tipo de mobilizacións non é só a súa capacidade de convocatoria, senón a mensaxe política que transmiten. Nun momento no que os gobernos occidentais tratan de manter un equilibrio delicado entre a alianza con Estados Unidos e a crecente presión das súas opinións públicas, a rúa está enviando un sinal claro: hai un sector significativo da cidadanía que non acepta a pasividade ante o que consideran unha escalada militar inxustificada.
A pregunta que moitos se fan é se estas mobilizacións terán algún impacto real na política exterior dos gobernos europeos ou se, pola contra, quedarán como un xesto simbólico sen consecuencias prácticas.
As demandas dos manifestantes son amplas pero precisas: piden o fin dos bombardeos, a detención da ofensiva militar e o que describen como unha agresión sistemática contra a poboación civil palestina. É unha linguaxe que non deixa espazo para a ambigüidade e que reflicte a profundidade do sentimento de inxustiza que percorre amplos sectores da sociedade.
O papel das plataformas cidadás
Detrás destas convocatorias hai un traballo de coordinación que merece ser destacado. As plataformas que organizan estas protestas demostraron unha capacidade notable para mobilizar recursos e persoas nun tempo récord. Non estamos a falar de organizacións con grandes orzamentos, senón de colectivos cidadáns que funcionan con voluntariado e compromiso ideolóxico.
Este modelo de organización horizontal, sen líderes visibles nin estruturas xerárquicas tradicionais, é ao mesmo tempo a súa fortaleza e a súa debilidade. Por unha banda, permite unha resposta rápida e flexible aos acontecementos; por outra, dificulta a negociación coas institucións, que non saben con quen sentarse a falar.
Un conflito que redefine as alianzas
O conflito actual está obrigando a moitos países a replantexar as súas alianzas tradicionais. A relación transatlántica, pedra angular da política exterior europea desde a Segunda Guerra Mundial, tambalea ante o que moitos consideran unha deriva unilateral da administración estadounidense. As decisións de Washington en relación con Irán e Gaza están a ter consecuencias que van moito máis alá do estrito ámbito militar.
A crise revelou unha fenda xeracional na forma de entender a polític
Únete a la conversación
Regístrate gratis con tu email para comentar en las noticias. Tu opinión importa.