Na última actualización dos rexistros da Consellería de Sanidade figuran 6.268 pacientes en Galicia con receita para Wegovy, o fármaco específico contra a obesidade que utiliza a semaglutida. A cifra corresponde unicamente ao sistema público e engádese a un debate aberto sobre eficacia, accesibilidade e financiamento: o medicamento non está cuberto polo Servizo Galego de Saúde e o seu prezo mensual pode oscilar entre 180 e 300 euros, segundo a dose.
Como funciona a receita e que diferenzas hai con Ozempic
O tratamento comercializado baixo o nome de Wegovy forma parte dunha nova xeración de fármacos baseados na molécula semaglutida. Actúa imitando a hormona incretina GLP-1, reduce a sensación de fame e enlentece o baleirado gástrico, de modo que o paciente sente saciedade durante máis tempo. Adminístrase mediante unha inxección subcutánea semanal, similar á pluma utilizada para a insulina.
Conviría distinguilo de Ozempic, tamén fabricado por Novo Nordisk, que inicialmente foi aprobado para a diabetes tipo 2 en 2017 e cuxa notoriedade mediática —alimentada, entre outros factores, por figuras públicas nos Estados Unidos— puxo ao descuberto o efecto adelgazante da semaglutida. Por esa razón, mentres Ozempic ten indicación e financiación cando se usa para a diabetes, Wegovy foi autorizado para a obesidade en España en maio de 2024 pero non entra na financiación pública cando se prescribe para este fin.
O rexistro do Sergas, segundo a Consellería, só recolle receitas emitidas na sanidade pública; as prescricións privadas non se contabilizan. Ademais, os sistemas de rexistro non discriminan sempre a indicación cando se usan moléculas similares, de modo que non pode coñecerse con exactitude cantas das receitas de Ozempic responden a un tratamento por obesidade e cantas ao control da diabetes.
Antecedentes: a chegada da semaglutida e a presión sobre o mercado
A demanda destes fármacos non é nova nin exclusiva de Galicia. Tras comprobarse a súa capacidade de provocar perdas de peso significativas, desatouse unha avalancha de peticións e, con iso, problemas de subministración en farmacias. As alertas por desabastecemento chegaron a institucións reguladoras e, segundo a Axencia Estatal do Medicamento, nalgunhas comunidades detectáronse prescricións fóra de indicación ou dispensacións sen receita, o que alimentou un mercado paralelo.
Ao marxe de Wegovy, no mercado compite a tirzepatida de Eli Lilly, comercializada como Mounjaro, que actúa sobre GLP-1 e tamén sobre GIP, outra hormona incretina, e que en ensaios mostrou un perfil máis potente na perda de peso. A Unión Europea, pola súa banda, acaba de autorizar unha pauta de dose máis elevada de Wegovy que, en estudos, chegou a producir unha redución do peso próxima ao 21% en 72 semanas. É esa expectativa de maior eficacia a que ameaza con multiplicar a demanda e, con ela, a desigualdade de acceso.
Cómpre lembrar que a obesidade ten un custo sanitario elevado: segundo estimacións citadas polas autoridades, supón arredor do 10% do gasto en saúde pola súa relación con enfermidades cardiovasculares, diabetes, fígado graxo, artrose e algúns cancros. Precisamente por ese impacto, moitos profesionais ven con interese terapéutico estes medicamentos, pero advirten que non son unha solución máxica: deben acompañarse de cambios no estilo de vida e dun seguimento médico continuado.
Repercusións na atención sanitaria galega e próximos pasos
En Galicia, o aumento de prescricións plantea varios desafíos. Por unha banda está o acceso: pagar entre 180 e 300 euros ao mes non está ao alcance de todos e pode crear disparidades entre qui
