A actualidade informativa vese marcada por «non é nada sinxelo ser, un desenvolvemento que as persoas observadoras cualifican como un dos máis relevantes do período actual.
As ramificacións destes acontecementos esténdense máis alá do inmediatamente visible.
Premios Castilla-La Mancha Mulleres no Cine ‘Alice Guy’
Os detalles que xurdiron revelan unha situación complexa que require unha análise detallada.
O patio do Edificio Nuncio, na Consellería de Facenda, acolleu este mércores a entrega dos Premios Castilla-La Mancha Mulleres no Cine ‘Alice Guy’ na súa terceira edición.
Os guións galardoados foron ‘Flores para unha nai ausente‘, de Ana Puentes Margarito, e ‘Olivia‘, de María Zebina Guerra Peña.
Cada unha delas recibirá 17.000 euros. Os premios están impulsados pola Consellería de Igualdade, co obxectivo de recoñecer e apoiar o talento de mulleres guionistas de longametraxes de ficción, documental ou animación.
«Hoxe celebramos a mulleres que, a pesar dos obstáculos, seguen abríndose camiño no cine», dixo Sara Simón, quen lembrou que Alice Guy, a primeira cineasta da historia, «tivo que ver como o seu traballo era atribuído a homes».
Así mesmo, Simón agradeceu ás galardoadas «por non botar a toalla. Sei que detrás dese esforzo hai unha mochila moi grande».
E «aínda que as cifras van mellorando, a desigualdade segue persistindo no cine: só o 28 por cento dos directores e o 37 por cento dos guionistas son mulleres».
Testemuños das galardoadas
«Non é nada sinxelo ser muller, vivir en Albacete, ter 15 anos e comezar a soñar con ser directora e escritora de cine», expresou Ana Puentes Margarito ao recoller o seu premio.
Se ben «na miña xeración estamos dando pasos axigantados» e agora, que acaba de cumprir 40, a realidade é outra.
Tamén anunciou que ‘Flores para unha nai ausente‘, a súa ópera prima, rodarase -por suposto, en Albacete– «se non o ano que vén, a principios do seguinte».
«A película xa está apoiada polo Ministerio de Cultura, a Comunidade de Madrid, agardamos que tamén pola Casilla-La Mancha», engadiu.
O guión é o dunha moza chamada Roma, de 25 anos, que volve a Albacete para coidar do seu pai, ao que odia, tras a desaparición da súa nai.
E cando se espera que se comporte como unha filla modelo, Roma aproveitará para vingarse dun pai que a botou de casa aos 17.
Pola súa banda, María Zebina Guerra Peña definiuse como unha guionista que «traballaba por encargo, sempre escribindo as ideas doutras persoas. E pensei: eu tamén teño unha historia que contar. E quizais sexa interesante. Impúñase o pudor, pero ao final atrevinme a levala a cabo e foi un momento marabilloso, case terapéutico».
En ‘Olivia‘, unha nena de 12 anos coas inquietudes propias desa incipiente adolescencia recibe unha noticia que cambia o seu mundo por completo: padece unha enfermidade incurable.
E durante 40 días encerrada no hospital, loitando contra o seu destino, aprenderá a soltar lastre e a decatarse de que a amabilidade parte de unha mesma.
Esta información, confirmada por fontes cercanas ao desenvolvemento dos acontecementos, subliña a importancia de manter unha perspectiva informada sobre o tema.
Contexto e análise da situación
É importante destacar que este tipo de situacións non ocurren no v
Únete a la conversación
Regístrate gratis con tu email para comentar en las noticias. Tu opinión importa.