Raúl del Pozo, veterano xornalista e escritor, faleceu en Madrid este martes 10 de marzo de 2026 aos 89 anos, segundo informa o diario El Mundo, medio co que colaborou durante máis de tres décadas. Del Pozo exerceu como columnista, cronista parlamentario e reporteiro, e o seu falecemento pon fin a unha traxectoria profesional que se estendeu por máis de seis décadas. Foi unha figura habitual no debate público polo seu estilo directo e pola súa mirada crítica sobre a vida política española. A causa concreta do falecemento non foi detallada pola información dispoñible.
Nado en 1936 en La Torre, Mariana (Cuenca), iniciou a súa carreira no Diario de Cuenca e ocupou responsabilidades editoriais e de corresponsalía en distintas cabeceiras nacionais. Foi director adxunto de El Independiente e traballou como corresponsal para medios como Pueblo, desprazándose a capitais como Moscova, Londres, Lisboa e Bos Aires. A súa incorporación a El Mundo producíuse en 1991, e desde entón asinou columnas que se converteron en lectura habitual para moitos protagonistas da vida pública e para lectores interesados na análise política.
A experiencia no estranxeiro, especialmente a súa estanza na Unión Soviética durante a Guerra Fría, marcou a súa mirada informativa e reforzou o seu perfil de reporteiro que combinaba crónica e reflexión. Nas distintas capitais que cubriu foi testemuña de transicións políticas e cambios sociais que ampliaron o seu repertorio temático e estilístico. Ademais do seu labor xornalístico, publicou libros coa editorial La Esfera de los Libros, entre eles «A Bambi no le gustan los miércoles» (2003) e «La rana mágica» (2006), onde deixou constancia da súa prosa e da súa visión persoal do mundo.
A súa firma converteuse en sinónimo dun tipo de columnismo directo, a miúdo punzante, que non rexeitou o conflito nin a crítica frontal. Ese xeito de escribir valeulle tanto adhesións como contestacións; para partidarios e críticos, Del Pozo era un referente ineludible do debate público. O seu labor foi distinguido con premios, entre eles o galardón do Club Internacional da Prensa ao mellor traballo xornalístico en prensa escrita, recoñecemento a unha carreira sostida ao longo de décadas.
Del Pozo non se limitou á prensa escrita: foi voz habitual en programas radiofónicos e televisivos, o que amplificou a súa chegada ao gran público. Participou en debates como os de «Protagonistas» de Luis del Olmo e en espazos de Antena 3 e Telecinco dirixidos por María Teresa Campos e Montserrat Domínguez, onde as súas intervencións adoitan xerar repercusión. Esa presenza en distintos soportes converteu a súa imaxe en recoñecible máis alá da redacción, e a súa opinión nun factor a ter en conta nas tertulias políticas.
O diario no que traballou durante tantos anos dedícalle hoxe un obituario asinado por Antonio Lucas, que repasa a súa carreira e subliña a idea dun xornalista curtido en múltiples escenarios. O texto recupera episodios da súa traxectoria e a súa singular personalidade, e pon de relevo como a súa voz se mantivo activa e perceptible ata datas recentes. Os compañeiros e lectores comezaron a expresar condolencias e recordos en redes e en medios, lembrando tanto os seus acertos como o seu carácter confrontador.
O seu legado profesional sitúase na confluencia entre o rigor informativo e a escrita persoal: Del Pozo manexou a crónica e a opinión con soltura, e deixou unha impronta no xornalismo político español das últimas seis décadas. Formou parte de xeracións que viviron a transformación da profesión, desde a redacción clásica ata a era audiovisual e dixital, adaptando a súa voz a diferentes formatos sen perder o seu selo persoal. Para moitos xoves xornalistas foi tamén unha referencia, tanto pola súa capacidade de observación como pola súa independencia intelectual.
Aínda que non se ten
Únete a la conversación
Regístrate gratis con tu email para comentar en las noticias. Tu opinión importa.