Unha carta ao director publicada o 17 de marzo de 2026 en La Región, asinada por Francisco Javier Sáenz Martínez (Lasarte), advirte de que a coalición militar entre Estados Unidos e Israel contra Irán corre o risco de transformarse nun «alud, tsunami, volcán» con consecuencias imprevisibles. O autor sitúa a alerta nun contexto global e enerxético e reclama medidas para evitar unha escalada. A misiva usa a analogía do magnicidio de Sarajevo de 1914 para subliñar o perigo dunha faísca que desencade un conflito maior.
No escrito, o remitente lembra o 28 de xuño de 1914 como exemplo histórico de como un incidente puntual pode provocar unha guerra de dimensións continentais. A partir desa referencia, o autor postula que a actual entente militar ten o potencial de arrastrar a outros actores e provocar efectos en cadea. A carta forma parte da sección de Cartas ao Director, onde o público expresa a súa visión sobre asuntos de actualidade.
O núcleo do argumento é claro: o que agora é unha relación de forzas entre potencias pode volverse un fenómeno expansivo que afecte economías, fronteiras e alianzas. O autor describe o teatro de operacións como unha «densa mancha de petróleo» que se estende e ameaza con implicar máis países. A preocupación non se limita ao ámbito militar; inclúe factores xeopolíticos, económicos, relixiosos e psicolóxicos que, segundo o asinante, se mesturaron ata crear un «totum revolutum».
Unha crise con ecos de 1914
A carta recupera a comparación con Sarajevo para recordar que a miúdo os conflitos comezan por unha faísca imprevisible. Sáenz Martínez subliña que a historia ofrece leccións sobre o risco de escalada e a rapidez coa que se poden activar alianzas. A analogía pretende advertir a gobernos e opinión pública sobre a necesidade de prudencia diplomática.
O autor tamén pon o foco na diversificación de intereses que alimentan a tensión: desde a seguridade e a enerxía ata rivalidades históricas e rivalidades relixiosas. Na súa lectura, esas motivacións non son illadas senón que se retroalimentan, aumentando a posibilidade de que un conflito rexional derive nunha crise con alcance global. Esa mestura, escribe, dificulta prever os desenlaces e multiplica os escenarios de risco.
«Cando dous veciños se pelexan, o terceiro recolle a leña».
Impacto enerxético e económico
Unha parte importante da reflexión céntrase nas consecuencias para os mercados enerxéticos. Sáenz Martínez sinala que Rusia e China observan a situación agardando para mover peza, e que, na súa opinión, a reapertura temporal do mercado petrolífero ruso mudou o taboleiro. O autor alerta de que decisións de carácter xeoeconómico poden amplificar o efecto de calquera conflito militar.
Na carta menciónase así mesmo a reacción de grandes compradores como China e India, que se terían apresurado a cambiar de provedor, e sublíñase a suposta autosuficiencia enerxética de Estados Unidos. O asinante apunta, ademais, á influencia sobre reservas e recursos fóra do Golfo, como Venezuela, nun entramado que condiciona a capacidade de manobra das potencias.
Desde a óptica europea, o autor describe o continente como un actor «secundario, inane e dividido», dependente en materia enerxética e de defensa. Esa vulnerabilidade, escribe, podería traducirse nun «alud, tsunami e volcán económico e social» para os países máis afectados por subas de prezos, interrupcións de subministro e tensións políticas internas. A mensaxe é que as repercusións non se circunscriben ao fronte de combate senón que alcanzan a vida cotiá e a estabilidade social.
«Unha mecha que avanza e debemos apagar».
Como carta de opinión, o texto conclúe cun chamamento implícito á diplomacia e á acción concertada para frear a escalada. O autor reclama, en termos xerais, que se actúe antes de que o conflito arrastre a máis actores e provoque danos de difícil reparación. A advertencia busca mobilizar tanto a responsables políticos como á opinión pública.
A peza, publicada na sección Cartas ao Director de La Región, reflicte a inquietude dunha parte da cidadanía ante a posibilidade de que un conflito rexional derive nunha crise global. Sexa cal for a valoración que mereza a comparación con 1914, a carta subliña a demanda de prudencia e diplomacia nun momento de elevada tensión internacional.
