CONTIDO:
A actualidade informativa vese marcada por Alfredo Relaño, moi claro sobre a situación, un desenvolvemento que os observadores cualifican como un dos máis relevantes do período actual.
As ramificacións destes eventos esténdense máis alá do inmediatamente visible.
Detalles da final da Supercopa
Os detalles que xurdiron revelan unha situación complexa que require un análisis detallado.
Derrota digna do Real Madrid na final da Supercopa de España. As sensacións dos días previos, especialmente ante o Atlético de Madrid nas semifinais, presaxiaban unha debacle ante o Barcelona, que xa fixera dano en outras ocasións.
Con todo, os brancos melloraron a súa imaxe e caeron por un axustado 3-2 nun encontro que podería ir á prórroga se Carreras tivese definido mellor nos últimos compases.
Xabi Alonso só introduciu a Huijsen no once por Rüdiger, moi condicionado fisicamente.
Aínda que o Madrid anunciou en primeiro termo unha alineación con Arda Güler en detrimento de Gonzalo, finalmente o canteiro saíu de inicio e correspondeu cun gol e unha asistencia.
A postura dos brancos foi máis defensiva, con Tchouaméni como central e Bellingham no centro do campo xunto a Camavinga.
Así, o Madrid logrou minimizar danos, aínda que non foi suficiente para evitar unha nova Supercopa do Barça, o conxunto máis laureado nesta competición.
Análise de Alfredo Relaño
Aínda que todos os análisis recoñecen que o Real Madrid deu unha imaxe máis competitiva que contra o Atleti, incluído Alfredo Relaño, o xornalista e comentarista habitual dos partidos do Madrid en Tiempo de Juego, na Cadena COPE, foi máis aló na súa reflexión sobre este cambio de plantexamento.
Relaño sostén que o Real Madrid afrontou a final da Supercopa como un equipo que se sabía inferior ao seu adversario.
«Sais a xogar ao paraván ante un equipo ao que admites que é superior e vixías por el no campo un a un mentres podes ata que te cansas», sinala.
O xornalista fala dunha «posición de indefinición prolongada» para definir o Real Madrid actual.
Para el, «non hai funcionamento, non hai plan, hai improvisacións partido a partido».
Iso si, centrandose na derrota ante o Barça, Relaño admite que «isto non dá para despedir a Xabi Alonso, pero tampouco me imaxino que o proxecto de Florentino, o do club que máis diñeiro ten no mundo, sexa un equipo que dea esta imaxe».
Relaño identifica como un dos problemas o feito de que haxa «xogadores que son pesos mortos».
Un deseño da plantilla con moitos problemas no centro da defensa a causa das lesións.
«Eu creo que hoxe non había tantas baixas, había baixas no centro da defensa que son crónicas, porque está mal montada a plantilla nese sentido», engade Relaño.
«Mentres non funcione a cousa, ningún xogador que entre pode funcionar. Cando non hai funcionamento todos parecen malos ou todos teñen dificultades», indica Relaño, afondando nesta idea antes mencionada da indefinición do equipo.
«Hoxe, pola importancia da situación, os xogadores estiveron no plan e empregáronse a fondo e deron unha imaxe máis digna que o outro día contra o Atlético, pero non hai plan, nin equipo, nin proxecto. E é demasiado tarde xa para isto», zanja Alfredo Relaño.
