CONTIDO:
A actualidade informativa vese marcada por almeyda reclama máis gol da segunda liña, un desenvolvemento que os observadores cualifican como un dos máis relevantes do período actual.
As ramificacións destes eventos esténdense máis alá do que é inmediatamente visible.
Seca goleadora e baixas clave no Sevilla
Os detalles que xurdiron revelan unha situación complexa que require un análise detallado. O Sevilla suma catro partidos oficiais sen ver portaría, xusto o tempo que Akor Adams e Chidera Ejuke levan fóra do equipo.
Desde aquela goleada ante o Oviedo, onde os tantos se repartiron entre catro xogadores – dous deles os propios internacionais nixerianos -, os sevillistas non foron capaces de ver portaría.
En uns partidos por falta de puntería, mentres que noutros por unha mala toma de decisións á hora do último pase previo ao remate a portaría. Ante o Levante apenas houbo ocasións e menos contra o Celta.
O público mira e sinala á dianteira, aínda que o propio sistema que utiliza Matías Almeyda agora penaliza cargar a área, ademais de que a segunda liña apenas se suma ás funcións de finalización ou remate, situación que o adestrador intenta facer ver aos seus homes.
Precisa a colaboración de todos para que o dianteiro non viva sempre cun peso anotador que non é capaz de soportar.
O papel da segunda liña e a falta de gol
Un deses homes da segunda liña é Peque. O catalán chegou ao Sevilla pola súa gran tempada no Racing, onde marcaba goles con certa facilidade, pese a que moitos deles foran desde o punto de penalti.
En Santander atopou un hábitat onde podía chegar á portaría con facilidade. Moito máis lle está custando no Sevilla, onde apenas tenta disparar á portaría.
Si ten claridade nos últimos metros para abrir á banda con perigo ou incluso buscar un último pase, sen animarse a probar fortuna. Almeyda está a insistir na segunda liña para que non se queden en meros elaboradores do xogo e si axuden na faceta anotadora.
Peque, por exemplo, leva un só gol en Liga. Precisamente, o mediapunta marcouno ante o Elche na primeira volta e saíndo desde o banco.
Un tanto que serviu para sumar un punto aquela noite, con asistencia de Alexis, quen compatibiliza a posición de referencia coa de segundo dianteiro ou mediapunta; precisamente gárdanlla con Peque, xa que cando xogan xuntos sofre o Sevilla ao non posuír unha referencia que saiba moverse entre os centrais do rival.
O chileno sumou dous goles, un máis que o seu compañeiro de fatigas, coas dúas dianteiras un pequeno paso por diante.
Dentro desta ecuación, en todo caso, non hai que sacar aos xogadores que si pisan área porque o adestrador lles dá liberdade para soltarse desde o centro do campo e colaborar en ser posibles receptores das numerosas xogadas por banda que propón o equipo desde a pizarra de Almeyda.
Agoumé só leva un gol, o anotado na primeira xornada en San Mamés, mentres que Sow fixo dous e adoita ter ocasións para lanzar á portaría, aínda que con escaso resultado satisfactorio para os intereses nervionenses.
Por tanto, para que o Sevilla mellore en ataque necesita que todo o equipo se involucre nas tarefas ofensivas, sendo máis relevante a chegada deses homes da segunda liña que se contan por tres ou catro, se se inclúe a Mendy – un gol do francés -, cuxa colaboración co gol é terriblemente pobre.
Por e
