Nun desenvolvemento que está a captar a atención de expertos e cidadáns por igual, o PSOE tumba a tramitación da lei antitaurina. Esta situación, que se desenvolve nun contexto de crecente interese mediático, promete ter implicacións significativas para diversos sectores da sociedade.
O rexeitamento á lei antitaurina no Congreso
Os detalles que saíron á luz revelan unha situación complexa que require un análise detallado. A tauromaquia seguirá sendo patrimonio cultural.
O Congreso dos Deputados rexeitou este martes tramitar a iniciativa lexislativa popular (ILP) antitaurina impulsada pola plataforma No es mi cultura, pola abstención do PSOE, que durante meses se movera na ambigüidade.
Facía falta o voto favorable dos deputados socialistas para que continuase o seu debate na Comisión de Cultura. Así as cousas, PP e Vox lograron frear a ofensiva dos antitaurinos para derrogar a lei que blindou en 2013 a Festa como ben cultural.
A votación puxo fin a semanas de incerteza. O PSOE evitar fixar postura ata o último momento. Hai dúas semanas, o portavoz de Cultura dos socialistas, nun discurso no que dixo unha cousa e a contraria, suxeriu que o seu partido era partidario de votar a favor da toma en consideración da lei: «Se negamos a palabra na casa da palabra, pouco demócratas poderiamos chamar».
Este martes, en cambio, a deputada Maribel García cambiou lixeiramente o ton e apelou ao «respecto e á convivencia» para xustificar o volantazo dos socialistas. «A cultura non se impón nin se derroga por decreto. Evoluciona, cambia, adáptase e exprésase libremente na sociedade. O papel do Estado non é decidir que é ou non é cultura, senón garantir a liberdade para crear, sentir e expresar», dixo, tras lembrar que Guillermo Fernández Vara, falecido hai uns días, impulsou un libro branco sobre a tauromaquia: «Temos que intentar respectarnos entre todos».
O discurso, medidísimo, insistiu na necesidade de «diálogo e serenidade» e repetiu a fórmula que o partido xa usou en 2013, cando o PP se valeu da súa maioría absoluta para aprobar a lei que a esquerda pretendía derrogar: «Nin prohibir, nin promover». A diversidade é unha parte esencial do noso Estado –engadiu García–, e non entendero así é levalo a unha tensión innecesaria porque este debate non necesita máis ruído, senón máis sosiego; non necesita máis enfrontamento, senón máis diálogo». Ás veces, «o xesto máis valente é saber compoñerse».
Posturas dos partidos e debate parlamentario
O PP, pola súa banda, reprochou ao PSOE que non fora claro sobre a súa postura. A portavoz de Cultura, Sol Cruz-Guzmán, defendeu con vehemencia a vixencia da tauromaquia: os mozos abarrotan as prazas, dixo, os festeiros populares renaceron con máis forza que nunca.
A deputada popular definiu o debate como «unha nova cortina de fume de Sumar» e acusou o PSOE de terse visto «arrastrado polos seus socios». «Os touros son cultura», engadiu, e non unha cuestión ideolóxica: «Tan absurdo é dicir que a cultura é de esquerdas como vincular os touros coa dereita».
Vox levou o ton ao eido máis identitario. Pepa Millán cualificou a ILP de «ataque á alma española» e de «enésimo intento de prohibir a festa máis culta do mundo». Permitir a tramitación da lei antitaurina deixaría un precedente «perigoso»: «Que unha clase política coyuntural, existente nun momento determinado da historia, poida decidir co seu voto o que é ou non cultura, para dicir o que somos ou non somos».
Ao xuízo de Vox, «defender a tauromaquia é defender
Únete a la conversación
Regístrate gratis con tu email para comentar en las noticias. Tu opinión importa.