CONTIDO:

Os últimos acontecementos relacionados con Page e Núñez xeraron un intenso debate na opinión pública. Analistas e especialistas coinciden en sinalar que nos atopamos ante un punto de inflexión que podería marcar o rumbo dos próximos meses.

Os detalles que saíron á luz revelan unha situación complexa que require unha análise pormenorizada. Aproveitando a presenza do presidente de Castela-A Mancha, Emiliano García-Page, no parlamento de Castela-A Mancha para as votacións das propostas no debate das Cortes, o presidente rexional do Partido Popular de Castela-A Mancha, Paco Núñez, aproveitou o seu turno de palabra para propoñerlle alcanzar «un acordo conxunto» onde tanto PP como PSOE utilicen «todas as ferramentas institucionais» para impedir a aprobación do novo modelo de financiamento autonómico.

Núñez ofreceu a Page un pacto para que «ningún deputado nin senador que represente a Castela-A Mancha vote a favor do modelo», co obxectivo de garantir que a proposta non saia adiante nas Cortes Xerais. Un pacto que foi rexeitado pola portavoz socialista no Parlamento autonómico, Ana Isabel Abengózar, pese a que o líder do PP de Castela-A Mancha recordou aos socialistas que o «mellor recurso contra o novo modelo é evitar que sexa aprobado no Congreso».

Segundo Núñez, isto require que os oito deputados socialistas no Congreso por Castela-A Mancha voten en contra da proposta bilateral negociada polo Goberno de Pedro Sánchez e os independentistas cataláns. Momentos antes, en representación do Goberno rexional, o conselleiro de Facenda, Administracións Públicas e Transformación Dixital, Alfonso Ruiz Molina, expresou o rexeitamento do Goberno de Castela-A Mancha á proposta do novo modelo de financiamento autonómico presentada polo Goberno de España, ao considerar que rompe os principios de igualdade, solidariedade e multilateralidade e perxudica os intereses da rexión.

Reaccións institucionais e políticas

Ruiz Molina subliñou que a proposta coñecida entre a rolda de prensa do venres e a celebración do Consello de Política Fiscal e Financeira non foi negociada coas comunidades autónomas, senón cun grupo político sen representación institucional, vulnerando o principio de multilateralidade. Así mesmo, advertiu de que introduce o principio da ordinalidade, unha «liña vermella» para Castela-A Mancha, ao consolidar privilexios territoriais e impedir garantir servizos públicos en igualdade de condicións.

O conselleiro denunciou tamén a falta de transparencia do Goberno central, reclamando a publicación dos datos oficiais sobre financiamento por poboación axustada para que as comunidades poidan avaliar con rigor o impacto real do modelo. Aínda que recoñeceu o aumento global de recursos anunciado, insistiu en que o relevante é que o reparto sexa xusto e non arbitrario, e reiterou a necesidade dun fondo transitorio de nivelación para as comunidades infrafinanciadas mentres se aproba un novo sistema.

Ruiz Molina tamén defendeu a condonación da débeda, que no caso de Castela-A Mancha supón preto de 5.000 millóns de euros e un aforro estimado de 760 millóns en intereses, ao recoñecer a infrafinanciación sufrida pola rexión durante anos. Desde Vox, o seu voceiro rexeitou non só o acordo concreto, senón o propio sistema de financiamento autonómico, ao que cualificou de esgotado, defendendo unha revisión en profundidade do modelo territorial cunha visión nacional.

Defensa dos intereses rexionais

Así mesmo, Ruiz Molina insistiu