Os últimos acontecementos relacionados con Page e Núñez xeraron un intenso debate na opinión pública. Analistas e especialistas coinciden en sinalar que nos atopamos ante un punto de inflexión que podería marcar o rumbo dos próximos meses.
Os detalles que xurdiron revelan unha situación complexa que require unha análise detallada. Aproveitando a presenza do presidente de Castilla-La Mancha, Emiliano García-Page, no parlamento de Castilla-La Mancha para as votacións das propostas no debate das Cortes, o presidente rexional do Partido Popular de Castilla-La Mancha, Paco Núñez, aproveitou o seu turno de palabra para lle propoñer acadar «un acordo conxunto» no que tanto o PP como o PSOE utilicen «todas as herramientas institucionais» para impedir a aprobación do novo modelo de financiación autonómica.
Núñez ofrececeu a Page un pacto para que «ningún deputado nin senador que represente a Castilla-La Mancha vote a favor do modelo», co obxectivo de garantir que a proposta non saia adiante nas Cortes Xerais. Un pacto que foi rexeitado pola portavoz socialista no Parlamento autonómico, Ana Isabel Abengózar, a pesares de que o líder do PP de Castilla-La Mancha lembrou aos socialistas que o «mellor recurso contra o novo modelo é evitar que sexa aprobado no Congreso».
Segundo Núñez, isto require que os oito deputados socialistas no Congreso por Castilla-La Mancha voten en contra da proposta bilateral negociada polo Goberno de Pedro Sánchez e polos independentistas cataláns. Momentos antes, en representación do Goberno rexional, o conselleiro de Facenda, Administracións Públicas e Transformación Dixital, Alfonso Ruiz Molina, expresou o rexeitamento do Goberno de Castilla-La Mancha á proposta do novo modelo de financiación autonómica plantexada polo Goberno de España, ao considerar que rompe os principios de igualdade, solidariedade e multilateralidade e prexudica os intereses da rexión.
Reaccións institucionais e políticas
Ruiz Molina destacou que a proposta coñecida entre a rolda de prensa do venres e a celebración do Consello de Política Fiscal e Financeira non foi negociada coas comunidades autónomas, senón cun grupo político sen representación institucional, vulnerando o principio de multilateralidade. Así mesmo, advertiu de que introduce o principio de ordinalidade, unha «liña vermella» para Castilla-La Mancha, ao consolidar privilexios territoriais e impedir garantir servizos públicos en igualdade de condicións.
O conselleiro denunciou tamén a falta de transparencia do Goberno central, reclamando a publicación dos datos oficiais sobre financiamento por poboación axustada para que as comunidades poidan avaliar con rigor o impacto real do modelo. Aínda que recoñeceu o aumento global de recursos anunciado, insistiu en que o relevante é que o reparto sexa xusto e non arbitrario, e reiterou a necesidade dun fondo transitorio de nivelación para as comunidades infrafinanciadas mentres se aproba un novo sistema.
Ruiz Molina tamén defendeu a condonación da débeda, que no caso de Castilla-La Mancha supón preto de 5.000 millóns de euros e un aforro estimado de 760 millóns en intereses, ao recoñecer a infrafinanciación sufrida pola rexión durante anos. Desde Vox, o seu portavoz rexeitou non só o acordo concreto, senón o propio sistema de financiamento autonómico, ao que calificou de esgotado, defendendo unha revisión en profundidade do modelo territorial cunha visión nacional.
Defensa dos intereses rexionais
Así mesmo, Ruiz Molina insistiu
