A mostra recupera as imaxes en branco e negro de Colita e os textos de Maria Aurèlia Capmany
O Auditorio de Galicia acolle desde hoxe e ata o 1 de agosto unha exposición que recupera un volume que, no seu día, marcou tanto polo seu linguaxe visual como pola controversia que o acompañou. Baixo o título Antifémina, a mostra reúne as fotografías en branco e negro dunha das voces máis recoñecibles da fotografía española do último medio século, acompañadas polos textos dunha escritora clave do pensamento feminista catalán. O proxecto chega a Santiago como paso dunha reedición e dunha itinerancia impulsadas por sendas institucións culturais de peso.
A posta en escea foi presentada no Pazo de Raxoi nun acto no que participaron o comisario da exposición e a responsábel municipal de Cultura. A coherencia entre o libro e a exposición é evidente: trátase de trasladar ás salas o pulso visual e verbal dun traballo que naceu nos anos setenta e que, polo seu tratamento de temas relacionados co xénero e o cotián, viviu episodios de rexeitamento e censura no seu momento histórico.
Contexto histórico e percorrido cívico
O libro orixinal, publicado en 1976, apareceu nun momento de tránsito social intenso. O seu título e o seu contido xogarono entón cunha provocación deliberada cara ás convencións e aos tabús da época; o novo percorrido expositivo propón releer aquelas imaxes desde a perspectiva de hoxe, cando moitas das fendas abertas pola transición cultural xa forman parte do patrimonio crítico colectivo. A exposición invita a mirar ese proceso de cambio: como se configurou unha mirada feminina —e sobre a muller— nun entorno aínda ríxido e como esa mirada segue interpelando o presente.
A fotógrafa, cuxo traballo se documenta agora con recoñecemento institucional, traballou ao longo de décadas con un interese sostido pola escena cultural e a vida urbana, rexistrando personaxes, situacións e profesións que raramente aparecían nos grandes relatos oficiais. O seu arquivo e a súa sensibilidade, recoñecidos hai tempo por museos e editores, cobran en Santiago unha nova lectura ao mesturarse coa escrita crítica e ensaística da autora que asinou os textos que acompañan as imaxes.
Diálogo entre imaxe e palabra
O contrapunto entre fotografías e textos é un dos eixos do montaxe. A escritora achegou, no seu momento, unha reflexión que alimentou a lectura política e estética das fotografías; agora, na sala, esas palabras actúan como clave interpretativa e tamén como motivo para debater os marcos desde os que se contou a historia das mulleres na cultura contemporánea. O resultado é unha exposición que non pretende ser unha mera antoloxía histórica, senón unha provocación para repensar narrativas e roles.
A edición que acompaña a mostra e a produción expositiva foron impulsadas por dous axentes culturais que habitualmente traballan na recuperación e difusión de arquivos fotográficos e ensaios críticos. Esa alianza de editoriais e centros de arte permitiu que pezas orixinalmente concibidas para un libro recuperasen a súa capacidade de conversación pública nun formato expositivo, coa posibilidade de abrir debates en torno á memoria cultural e a censura.
Unha cidade que acolle memoria e debate
En Santiago, a chegada de Antifémina suma ao calendario cultural unha proposta con ramificacións locais: trae ao público compostelán unha peza de historia cultural que conecta con reflexións sobre xénero, liberdade de expresión e memoria recente. A presentación municipal subliña o interese por integrar na oferta cultural exposicións que, ademais de mostrar obra de calidade, plantexen preguntas incómodas e necesarias.
O montaxe, coidado na súa disposición e cronoloxía, permite seguir a evolución da fotógrafa e entender a obra da escritora
