Francesco Bagnaia, tras unha tempada 2025 complicada, deixou claro que o seu problema non foi a chegada de Marc Márquez a Ducati, senón a incapacidade de atopar a posta a punto axeitada da Desmosedici GP25. As especulacións sobre a súa posible saída da marca e un cambio de rumbo en 2026 intensificáronse no paddock, mentres o piloto italiano reflexiona sobre un curso que o deixou lonxe dos seus mellores resultados. A declaración chega en medio de rumores que o sitúan fóra de Ducati a final de 2026 e cun presumible relevo novo na estrutura do equipo.

Sen confirmación oficial, as voces do circuíto apuntan a un posible movemento de Bagnaia cara outra fábrica —fálase de Aprilia— e á chegada de Pedro Acosta como compañeiro de Márquez a partir de 2027. No contorno do equipo valórase a decisión como consecuencia da necesidade de Ducati de maximizar o seu rendemento con pilotos que se adapten á evolución técnica da moto. Bagnaia, pola súa banda, recoñeceu publicamente que o balance do ano pasado obrigaralle a replantexarse prioridades e o traballo co equipo.

A tempada 2025 rematou co turinés nun discreto quinto posto do Mundial, a 57 puntos do líder, e marcou un contraste coas súas campañas anteriores, nas que alcanzou os títulos mundiais que consagraron a Ducati desde 2022. Os problemas centráronse nunha Desmosedici que cambiou respecto do modelo anterior e que lle produciu sensacións especialmente malas no tren dianteiro, provocando un rendemento irregular durante o curso.

Un ano para esquecer

O inicio da campaña e as primeiras carreiras deixaron a Bagnaia con actuacións grises e dificultades para atopar o ritmo que o tiña situado como un dos favoritos. A irrupción de Márquez no equipo, dominador en moitas carreiras, alimentou interpretacións no paddock sobre a presión interna e o impacto psicolóxico no italiano. Figuras do motociclismo, como Valentino Rossi, chegaron a sinalar que a chegada dun rival de tanto peso podía afectar a calquera piloto a nivel mental e competitivo.

Bagnaia rexeitou esa lectura e explicou que o seu sufrimento foi máis técnico que persoal. Nunha conversa recollida por medios especializados, defendeu que o problema foi a incapacidade de adaptar a súa pilotaxe á evolución da moto e non a presenza do novo compañeiro.

«Marc chegou e dominou, non se lle pode dicir nada. Eu non conseguín pilotar unha moto que cambiara respecto do ano anterior, cando era perfecta. Estaba en grandes dificultades, non sufrín por Marc, senón polo feito de non poder expresar o meu potencial.»

A imaxe dalgunhas carreiras, como o Gran Premio de Tailandia en Buriram, onde Márquez se levou a vitoria con Bagnaia no podio, resumiu un curso de contrastes: ocasións de bo rendemento pero sen constancia suficiente para disputar o título. A falta de regularidade e as dúbidas sobre o comportamento da GP25 remataron por pasar factura na clasificación final.

O futuro no paddock

Co calendario de 2026 en marcha, as especulacións sobre cambios de asento e movementos entre fábricas cobraron forza. Ducati, que historicamente tomou decisións rápidas cando ve risco para o seu proxecto, podería apostar por refrescar a súa alineación con pilotos novos capaces de maximizar as novidades técnicas. Nese escenario, a figura de Acosta aparece como candidato natural dada a súa progresión en categorías inferiores e a súa proxección mediática.

Para Bagnaia, o próximo ano será chave para recuperar o pulso competitivo e demostrar que o seu talento segue intacto. A relación co equipo técnico, o traballo na posta a punto da moto e a capacidade para reconducir a confianza serán elementos decisivos. Un bo inicio en 2026 podería cambiar as cartas en xogo e aprazar calquera decisión drástica.

Mentres tanto, a afección e os analistas seguirán moi atentos ás negociacións e á evolución da tempada. A incerteza sobre o futuro de Bagnaia pon en primeiro plano a fraxilidade das traxectorias en MotoGP e lembra que, máis alá dos nomes, a adaptación ao material e ao proxecto técnico marca moitas veces o éxito ou o fracaso.