A crise financeira desatada tras o estoupido do conflito en Oriente Medio colocou aos investidores nunha situación de alta incerteza, segundo analistas consultados por La Región Internacional o 11 de marzo de 2026. Ante a falta dun horizonte claro para a resolución do conflito, os expertos recomendan prudencia e suxiren alternativas como os bonos indexados á inflación e posicións en empresas con valoracións atractivas para o longo prazo. O temor á prolongación do enfrontamento e ás interrupcións no subministro enerxético explican a elevada volatilidade que continúa marcando os mercados. A idea principal é preservar liquidez e manter flexibilidade para aproveitar oportunidades cando haxa máis certidume.
Para José Manuel Amor, director de Análise Económica e de Mercados de Analistas Financeiros Internacionales, é razoable agardar nas próximas semanas oscilacións pronunciadas nas taxas de interese, os diferenziais de crédito, as bolsas, as divisas e o petróleo. Amor alerta do problema non só na produción de petróleo, senón na evacuación e distribución de cru e destilados desde o golfo Pérsico, un estrangulamento que, na súa opinión, pode alongar a disrupción nos fluxos enerxéticos globais. Esa combinación, advirte, alimenta riscos que poderían traducirse en períodos prolongados de presión sobre a inflación e os custos empresariais. Fronte a ese escenario, subliña a utilidade de instrumentos que protexan do repunte de prezos.
Desde a xestora Horos Asset Management, Javier Ruiz comparte a visión de volatilidade sostida mentres os mercados asimilan as novas e se avalía o impacto real do conflito. Ruiz sinala que en días recentes xa se observaron correccións significativas nas prazas europeas que afectaron de forma xeneralizada aos sectores, sen que por agora exista unha industria claramente máis prexudicada. Na súa opinión, aínda non está claro se os mercados marcaron chan ou se podería producirse máis axuste, polo que a prioridade debe ser unha estratexia de investimento con horizonte longo e un proceso disciplinado. Esa disciplina, engade, reduce o risco de decisións impulsivas que penalicen carteiras a medio prazo.
Ante a pregunta de cando entrar nos activos, os expertos plantexan alternativas. Amor lembra que, se a crise se resolve con rapidez, o máis probable é unha reactivación da renda variable e do crédito, o que favorecería unha volta a posicións en bolsa. Como segunda vía, recomenda manter posicións en bonos ligadas á inflación, metais prezosos e dólar, que actúan como refuxio cando a incerteza xeopolítica presiona os mercados. Unha terceira opción é conservar liquidez para poder comprar activos cando haxa maior claridade, asumindo o risco de perder a primeira reacción alcista.
O interese polos bonos indexados á inflación responde á posibilidade de que a guerra eleve os prezos da enerxía e reactive presións inflacionistas nas cadeas de subministración clave. Estes instrumentos ofrecen protección contra unha suba sostida de prezos, algo que preocupa aos xestores ante a ameaza de interrupcións no subministro de cru. Os metais prezosos e o dólar aparecen tamén entre as opcións defensivas pola súa tradicional capacidade para funcionar como depósito de valor en episodios de estrés. Non obstante, os analistas insisten en que a decisión depende do perfil do investidor e do seu horizonte temporal.
Canto á renda variable, os especialistas recomendan centrarse en compañías con fundamentos sólidos e valoracións atractivas, capaces de soportar episodios de estrés e recuperar valor cando a tensión xeopolítica se modere. Identificar empresas con balances saneados, fluxo de caixa estable e vantaxes competitivas sostibles pode ser a clave para beneficiarse do rebote que seguiría a unha desescalada. Ademais, a diversificación xeográfica, con Europa e mercados emerxentes como potenciais receptores de investimento dende Estados Unidos, pode mellorar a relación entre risco e rendibilidade. Ese enfoque busca non reaccionar a conxunturas de curto prazo senón aproveitar descontos temporais.
Os analistas advirten tamén sobre o custo de oportunidade que implica agardar demasiado tempo a que se despexen as dúbidas: manter demasiado efectivo evita perdas, pero pode privar ao investidor de participar nas primeiras recuperacións do mercado. Por iso plantexan estratexias mixtas que combinen protección e exposición selectiva, con regras claras de entrada e saída. A clave, coinciden, é evitar decisións baseadas no medo ou na orientación de novas puntuais e soster unha planificación coherente cos obxectivos financeiros.
En definitiva, a recomendación dos expertos consultados por La Región Internacional é actuar con cautela sen paralizarse, priorizando instrumentos que protexan fronte á inflación e seleccionando empresas con valoración atractiva para o longo prazo. A evolución do conflito será determinante para definir cando convén aumentar a exposición a renda variable ou crédito; ata entón, a liquidez e os activos refuxio seguirán ocupando un papel relevante nas carteiras. Os investidores que manteñan disciplina e flexibilidade estarán en mellor posición para aproveitar as oportunidades que adoitan xurdir tras episodios de alta volatilidade.
