Unha vintena de pastores evanxélicos reuníronse no despacho oval da Casa Blanca para orar pola proteción do presidente e das tropas no contexto da guerra con Irán, segundo unha carta publicada o 11 de marzo de 2026 no xornal ourensán La Región. O encontro, liderado por Tom Mullins, fundador de «Christ Fellowship», incluíu a imposición de mans sobre o mandatario, que permaneceu coa cabeza baixa durante a cerimonia. Os líderes relixiosos pediron forza e dirección divina para o presidente e polo éxito das operacións militares, xustificando así a súa intervención pública nun momento de conflito internacional.

O relato remitido a La Región describe a Mullins como a voz principal entre os asistentes, que entoaron oracións pedindo proteción e triunfo fronte aos «infieis islamitas», en palabras que a misiva atribúe aos predicadores. Os pastores realizaron unha pregaria colectiva que incluíu invocacións pola graza de Deus sobre o presidente e pola seguridade das forzas armadas, unha escena que, segundo o autor da carta, tivo un carácter netamente cerimonial e público. A imaxe de varios relixiosos coas mans sobre o xefe do Executivo reaviva o debate sobre a visibilidade da fe na política estadounidense.

Entre os asistentes destacou a figura de Paula White-Can, conselleira espiritual do presidente e fundadora do New Destiny Christian Center en Florida, á quen a carta sinala como unha guía influyente na órbita presidencial. A misiva lembra que White-Can atribúe a súa vocación a unha visión xuvenil e mantén unha relación próxima co mandatario, defendendo que os que se opoñen a el están, na súa opinión, enfrontando a vontade divina. Ese tipo de afirmacións, que vinculan a leximidade política cun mandato relixioso, acenderon críticas entre os sectores que reclaman a separación entre Estado e confesión.

CONTENIDO PATROCINADO

Salado Golf & Beach Resort

Descubre la oportunidad de inversión más exclusiva del Caribe. Villas de lujo con retorno garantizado del 12% anual en Punta Cana.

Conoce más →

O autor da carta tamén alude ao lema nacional «In God We Trust», imposto durante a era de Dwight D. Eisenhower, para contextualizar a mestura histórica de relixión e patriotismo en Estados Unidos. Nesa liña, lembra episodios nos que a potencia norteamericana apostou pola forza militar —como o uso de napalm en Vietnam— e satiriza a coherencia entre a invocación divina e as decisións bélicas. A referencia busca proxectar unha crítica sobre a hipocrisía dalgunhas retóricas relixiosas cando se sustentan accións militares con consecuencias humanitarias.

Desde Ourense, o asinante da carta, Abelardo Lorenzo, expresa un ton irónico e contundente ao describir a escena como unha sorte de «pachanga mística», insinuando que os predicadores parecían actuar baixo os efectos da escopolamina, coñecida coloquialmente como burundanga. O autor utiliza ese recurso para subliñar, en clave crítica, a súa incredulidade ante a teatralidade do acto e para denunciar o que considera unha mestura impropia entre fe e poder. A carta, situada na sección de Cartas ao Director, recolle unha opinión que circulou con intensidade en medios e redes.

A visita e as declaracións públicas destes líderes evanxélicos volven poñer sobre a mesa a influencia dese sector relixioso na Casa Blanca, algo documentado nas últimas décadas e especialmente visible no apoio a decisións de política exterior e seguridade. Observadores e académicos sinalaron que a asunción de causas políticas por marcos relixiosos pode lexitimar accións bélicas ante a opinión pública, ao tempo que dificulta o disentimento e a pluralidade de argumentos en tempos de conflito. Ese debate acentúase cando as oracións se realizan en espazos de poder como o despacho oval.

En Estados Unidos, a relación entre o presidente e pastores de peso mediático non é nova, pero a coincidencia dun acto público de imposición de mans cun conflito activo plantea preguntas sobre o uso da relixión como instrumento de apoio a campañas militares. A presenza de figuras multimillonarias e con audiencias amplas amplifica o alcance das súas mensaxes e a posibilidade de que a súa retórica trascenda o espiritual para influír en decisións políticas. Entre quen critican estas prácticas hai quen alertan da polarización que xeran e da monetización da fe.

A carta publicada en La Región péchase cun reproche cara á escena vivida na Casa Blanca e cunha reflexión sobre a responsabilidade ética dos líderes relixiosos que se implican na política exterior dunha potencia. Ese testemuño desde Ourense súmase a outras voces que reclaman maior prudencia na confluencia entre relixión e Estado en tempos de guerra, e pon de manifesto que, máis alá das fronteiras, a imaxe do poder orando pola guerra suscita preocupación e debate público. O intercambio de críticas e defensas arredor deste episodio promete manterse activo nos próximos días á medida que se amplíen as informacións e as reaccións.